Triathlon: Triathlon

Steff Overmars

Triathlon Zwolle

Eerder in het seizoen had ik mij al ingeschreven voor Triathlon Zwolle. Een klant van mij ging meedoen en ik vond het wel gezellig om mee te gaan en een mooie afsluiter van het seizoen. Toen had ik Almere natuurlijk nog niet in de planning staan. Ik had mij later wel afgemeld maar dat was blijkbaar niet helemaal goed gegaan en dus stond ik nog op de lijst. De 1e dag na Almere dacht ik van no way ik ga echt niet maar later in de week begon ik toch te twijfelen. Ik had toch wel zin om gewoon nog even 1 wedstrijdje te knallen. Tuurlijk voor je herstel is het niet perfect maar het seizoen is nu toch afgelopen en daarna ga ik 2 weken op vakantie dus waarom niet. Wel had ik het aan zo min mogelijk mensen vertelt dan kon ik namelijk makkelijk uitstappen als het niks werd :)

Op de startlijst zag ik Jan roelf Heersema en Martijn Paalman staan. Die doen ook in de eredivisie mee en zitten dan vaak voor mij dus echt makkelijk zou het niet worden. De andere namen ken ik niet en daar kan altijd iemand tussen zitten. Bij het loopje op donderdag voelde ik al dat het met lopen nog niks zou worden en dat is natuurlijk niet zo gek na een hele. Tactiek was dus hard zwemmen, weg fietsen van het veld en hopen dat je genoeg voorsprong hebt.

De ochtend begon erg mistig. Ik was er redelijk op tijd want ik wilde nog even infietsen. Bij het inrijden was mijn vizier van mijn helm meteen beslagen. Hmm die haal ik er dus af. Het parcours is wel ok. Snel fietsparcours en overzichtelijk lopen. Wel is het aan en afrij stuk van het fietsen wat tricky en het zou ongeveer 43km zijn. Prima meer meters om weg te rijden. Jan roelf had ik niet gezien en de doet dus niet mee. Jammer want was leuk om tegen te racen maar wel een flinke concurrent minder.

De mist trok niet echt weg en de boeien in het water waren absoluut niet te zien. Hierdoor werd de start met een half uur uitgesteld. Even was ik er bang voor dat ze het zwemmen helemaal wilde schrappen maar gelukkig konden we toch weg om 11.00. Anders was er een veel grotere groep met kanshebbers geweest.

Met zwemmen was ik vlot weg en samen met Martijn zwom ik vooraan. We zwommen naast elkaar dus ik dacht nou dan kan ik net zo goed in zijn voeten zwemmen. Dat ging prima en we hadden al snel een aardig gat. Uiteindelijk moest ik wel een klein gaatje laten maar met 3 man kwamen wij ruim voor de rest in de wisselzone aan. Ik zat als 2e op de fiets en nam mij voor de 1e 2 rondes iniedergeval flink door te trekken. Na een halve ronde was ik al aardig los en de ronde daarna kon ik de voorsprong goed uitbreiden. De benen voelde best ok maar ik trapte totaal niet de wattages die ik normaal trap en was bang dat ik niet ver genoeg weg reed. Wel zag ik al snel niemand meer dus de laatste ronde heb ik rustig aan gedaan om de benen wat rist te geven en na 1.02.30 was ik weer terug in de wisselzone. Ik had wel rond de 42 gemiddeld maar 274 watt in een 1/4 is niet echt wat ik normaal doe haha.

De wissel ging prima en ik wilde dat snel doen zodat een eventuele nummer 2 mij nog niet ziet maar ik zag niemand. Mooi nu hopen dat de nummer 2 denkt dat de 1e plek onbereikbaar is. Het lopen ging serieus dramatisch. Die hoge hartslag was ik helemaal niet meer gewend en de kuiten deden nog best pijn. Ook meteen overal steken in mijn zij. Ooh ja dit is een 1/4. Het was zelfs zo erg dat ik bij een waterpost 10 seconden heb gezeten met een bekertje water. Nog steeds was de voorsprong ruim voldoende en de 2e Loop ronde ging stukken beter.

Zonder echt in gevaar te komen liep ik makkelijk naar de finish maar het looptempo was beschamend slecht voor een 10. In Stein liep ik harder en dat is een halve. Ach het hoefde gelukkig niet harder en ik koos er zelf voor. Ik was blij met de overwinning. Na Woerden mijn 2e dit seizoen en ik heb het seizoen lekker afgesloten. Nu lekker op vakantie zonder fiets en zonder loopschoenen. Daarna weer rustig opbouwen.

Hier nog een (video) verslag op sportief Zwolle van de wedstrijd:

http://www.triathlonzwolle.nl/triathlonzwolle/nieuws/stefan-overmars-en-nicole-voet-winnen-de-vierde-editie-in-zwolle/

Hier de uitslag:

http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2014/sep/20/zwolle/Kwart_Tot.html

Het was een mooi seizoen met meerdere plus en minpunten. Ik deed mijn 1e hele en plakte er nog 1 achteraan en pakte ook mijn eerste overwinningen. Mallorca, Woerden, Stein en Almere waren mijn beste wedstrijden en vooral Stein ging echt heel goed. Roth, Weert en Amsterdam vielen helaas wat tegen maar ook uit die wedstrijden heb ik wel mijn leerpunten gehaald waar ik weer mee verder kan en mij mee kan ontwikkelen tot een betere atleet. Iedereen bedankt dit seizoen voor de support. Team TTW bedankt. De teamspirit is erg belangrijk en ik ben blij dat ik er deel van uitmaak. Verder alle sponsoren van TTW bedankt en natuurlijk Erwin van Eeterij de Schalkse bedankt. Op naar een nog mooier seizoen in 2015. Ik heb mooie doelen en dromen en heb er heel veel zin in. Nu nog niet maar over een paar weken wel.

Gr Steff

Triathlon Challenge Almere Amsterdam

Na Roth had ik even een dipje. De race was niet zo gegaan als ik vooraf had verwacht en ik heb mijzelf dat behoorlijk kwalijk genomen. Omdat ik relatief weinig spierschade had opgelopen en toch nog wel in vorm was had ik toch maar besloten om nog een hele te doen dit jaar. Volgend jaar wil ik een hele goede race neerzetten in Zweden en ik wil niet met een negatief gevoel het off season ingaan. De keus was dus gevallen op Almere. Liever wilde ik een race veel eerder doen maar die zaten allemaal al vol. Op zich is Almere natuurlijk een leuke wedstrijd maar dat betekende wel dat ik nog 7 weken flink moest door trainen en ik mijn hele korte programma moest skippen.

Door mijn sportverleden zit ik nog steeds heel hoog in mijn verbranding en dat is behoorlijk negatief voor de lange afstanden. Ik verbruik teveel energie en ben beperkt in de hoeveelheid die ik kan aanvullen. Dat moet dus beter. Hoewel ik best hier en daar nog een sprintje of 1/4 had kunnen doen heb ik met Chris besloten om helemaal geen andere wedstrijden meer te doen omdat die wedstrijden mij alleen maar meer de verkeerde kant optrekken. Dat betekende ook dat ik Weesp moest missen en hoewel dat natuurlijk geen top wedstrijd is, is het voor een geboren Weesper toch heel jammer maar waar een niet explosieve atleet er baat bij kan hebben om een week ervoor een korte wedstrijd te doen zal het mij alleen maar tegenwerken. Dus geen Leiderdorp, geen Veenendaal, geen Ouderkerkerplas, geen Weesp en geen Eredivisie teamsprint. Die wedstrijden moest ik allemaal afzeggen maar ja soms moet je keuzes maken.

Dat trainen was nog niet zo makkelijk als daarvoor. Ik moest mijzelf mentaal enorm opladen om weer zoveel uren te trainen (omdat dat dus niet gepland was) en vooral de laatste weken deed ik 70% van de trainingen met enorme tegenzin. Dat heb ik nooit eerder gehad en is een slecht teken. Weer vroeg naar bed, vroeg opstaan, vroeg weg op verjaardagen, uren op de fiets en tja waarom doe je het eigenlijk? Gelukkig had ik wat training partners om mij heen waardoor het toch wat makkelijker gaat. Vooral met Jan heb ik aardig wat uurtjes door gebracht. Wel gingen de trainingen nog beter dan voor Roth en vooral het lopen merkte ik enorme progressie. Ik ben deze keer meer tempo's gaan lopen in lange lopen en dat deed mij goed. De insteek was ook om vooral het metabolisme en het lopen beter te trainen en dat leek gelukt.

Het parcours van Almere ligt mij veel beter dan elk ander parcours. Ik ben absoluut geen klimmer en vlakker dan Almere is er bijna niet. Verder kan ik aardig goed overweg met de wind en de temperatuur zal vaak veel beter zijn dan in het buitenland. Het kan natuurlijk ook heel slecht weer zijn maar na Roth vind ik alles onder de 20 graden prima. Ik heb uiteraard omdat het zo dichtbij is erg goed kunnen trainen op het parcours. Het nieuwe fietsparcours is geweldig en ALS de wind goed staat erg snel. Zuidwestenwind is het hier meestal en dat is precies ideaal omdat je dan de wind mee hebt op het lange stuk naar Lelystad. Op de terugweg zigzag je steeds en is er toch wat meer beschutting dus daar heb je minder last van tegenwind. Het lopen is 6 rondjes en dan zie je dus erg veel publiek en in een thuiswedstrijd kan dat zeer motiverend zijn. Ik had er de laatste weken toch erg veel zin in en het weer leek ook mee te zitten. Niet te warm, niet te koud en een zwakke windkracht 2 helaas niet uit Zuidwest maar niet zo sterk. Dit zou hele snelle fietstijden kunnen betekenen en in training heb ik al vaak het rondje op tempo gereden dus ik weet wat er voor mij mogelijk is. Bovendien kan ik op dit parcours zonder heuvels veel beter mij aan 1 wattage houden dat is in Roth juist mis gegaan. De laatste weken gingen de voorbereidingen super en ik was er helemaal klaar voor.

Raceday:

Om 04.00 opstaan is nooit echt een issue voor mij. Ik ben vaak vroeg op. De bike was al ingechekt en alles stond klaar dus ik kon redelijk ontspannen naar Almere gaan. Ik was er iets voordat het parc ferme open ging. Ik ben er altijd ruim op tijd omdat ik altijd bang ben dat er iets met mijn fiets is. 2 lekke banden, omgevallen en frame kapot ik haal de gekste dingen in mijn hoofd maar uiteindelijk is er nooit wat aan de hand. Tasjes nog even klaar gemaakt en ik stond ruim op tijd bij de start. De elites starten eerder en dat vond ik op zich wel jammer. Het was namelijk heel fijn om met zo een groep mee te zwemmen en ook op de fiets kan je er wat aan hebben hoewel ik me er ook door kan opblazen. Tevens waren alle sub 40 heren uitgesloten van het NK omdat er in 2 series word gestart en eigenlijk gaat het NK dus maar tussen 5 mensen. Niet dat ik de illusie heb dat ik podium kansen heb ofzo maar een top 10 zou ik al heel tevreden mee zijn.

Gelukkig waren er genoeg andere snelle agegroupers en bij de start kwam ik Niel Esmeier nog even tegen die in Mallorca nog voor mij zat en in Roth uiteindelijk niet was gestart. Dat is een goede triatleet en wellicht dat we elkaar nog tegenkomen vandaag. Bij de start in Roth liet ik mij een beetje verassen en hoewel ik best ok zwom zat ik duidelijk niet in de goede groep. Een groep oversteken kost ontzettend veel kracht dus ik had mij vandaag voorgenomen om extra alert te zijn bij de start. We lagen al even in het water maar er stonden nog erg veel atleten op de kant. De helft zat dus een beetje te slapen want die dachten zolang er nog mensen op de kant staan starten we niet maar ik wist dat we exact 10 minuten na de pro's zouden starten ivm de klok.

Het startschot ging dus redelijk onverwachts en er reageerde maar een klein groepje. Ik was meteen goed weg en zat in een groepje van 10 wat meteen los was van de rest. Heerlijk. Geen gedrang en ik zit helemaal vooraan!!! De groep zwom achter het bootje aan maar we namen duidelijk niet de ideale lijn. Toch koos ik ervoor om in de groep te blijven want dat kost mij weinig energie. Ik kon eigenlijk heel simpel mee zwemmen in de groep en hoefde enkel bij de boeien even aan te zetten. Voor mijn gevoel zwommen we wel heel hard en in de 2e ronde werd er ineens nog versnelt. Ik kon er heel simpel bij blijven ik hoopte alleen dat de zwemmer voor mij geen gat liet vallen anders lag ik er wel af. In de laatste 300 meter gebeurde dit toch maar ik zat echt goed op te letten maakte een kleine jump en kwam zo gewoon met de voorste 8 het water uit. Op de trap keek ik naar de tijd en zag 51.20 staan. Waaaauw ik vond alles onder de 55 prima maar 51.20 is echt heel snel. Het zal wel te kort zijn maar toen ik naar de afstand keek stond er gewoon 3.9km op mijn garmin. Natuurlijk is de garmin niet het meest nauwkeurige meet apparaat maar vaak klopt het wel en hij meet altijd hetzelfde. Poeh dit zwem ik nooit in training onder de 13.30 pkm. Als we de ideale lijn hadden gezwommen was het waarschijnlijk nog sneller geweest. Belangrijkste ik zit erbij en reken maar dat we flink zijn ingelopen op een aantal pro's die minder hard zwemmen. Misschien kunnen we er nog naartoe fietsen. Ik zag dat Jacob Veenstra en Marijn de Jonge ook in de groep zat maar Niels had ik niet gezien.

De wissel ging ok maar Jacob was al weg maar ik was sowieso van plan mijn eigen tempo te rijden. Ik begon het eerste stukje wel even met Marijn te fietsen. Wel netjes op afstand maar door af en toe te wisselen van kop kan je het snelheid maken veel makkelijker vol houden. Het ging best lekker en het ging erg rustig maar ik nam mij ook voor de eerste ronde erg rustig te rijden. Eenmaal op de Oostvaardersdijk een onaangename verrassing. De windkracht 2 die voorspelt was bleek gewoon een windkracht 5 zeker als het niet meer was en hij was echt vol tegen. Marijn liet het lopen en ik zat dus vrij snel helemaal alleen.

Ik zag echt niemand voor mij dus dit zou best eens een eenzame fietsrit kunnen worden. Ik wilde mij absoluut niet kapot trappen in de wind maar trapte gewoon het afgesproken wattage en dat ging prima. Eenmaal in Lelystad zag ik een groepje van achteren aankomen maar die zaten nog best ver. Ik was blij dat we even de wind niet meer van voren hadden en fietste lekker door en probeerde goed te letten op de voeding. De wind kwam telkens van een andere kant op weg naar Nijkerk en je had hem maar zelden echt mee. Deze windrichting had dus eem serieus nadeel maar goed gelijke omstandigheden voor iedereen. Eenmaal op de Gooimeerdijk sloot ik aan bij een groepje van 3 pro's die duidelijk een zware dag hadden. Het groepje dat bij Lelystad nog achter mij reed was ook aangesloten en daarin 2 jongens die een startnummer hadden in de buurt van mijn startnummer. Dat zouden wel eens concurrenten in mijn agegroup kunnen zijn.

Bij de coachpost stonden Amber en Rob te wachten met eventueel reserve voeding en bandjes maar ik had niks nodig. Op het heen en weer stuk kon je wel mooi zien waar je zat en ik zag dat we best dicht op een grote groep pro's zaten maar het was een te groot gat om zo dicht te fietsen.

Eenmaal op de dijk zat de groep een beetje te kloten en elke keer gingen er mensen remmen en boos naar elkaar kijken dat ze te dicht zaten etc. Ik had daar absoluut geen zin in en besloot snel van de groep weg te rijden op het wind tegen stuk. Geen slechte keuze want even daarna keek ik achterom en kreeg een flink aantal jongens een gele kaart.

Ik was er toen al een paar 100 meter voor en kon lekker doorgaan. De power mag in de 2e ronde iets omhoog en ik voelde mij nog heel sterk. Ik kon nog best meer vermogen trappen maar de wind had ook weer aangezet. Ik had mijn aero bidon gevuld met gel voor de laatste 3 uur maar ik had het na 2.15 uur al op. Iets te snel door mijn voeding dus en ik kreeg de laatste 10km toch een behoorlijke dip. Ik dacht nog shit niet weer he ik voelde mij heel flauw worden en dat gaf mij weinig vertrouwen voor het lopen. Eenmaal in de wisselzone zag ik maar weinig fietsen en ook bij de pro's was nog niet iedereen terug. Mijn fietstijd van 5.05 was ik biet tevreden mee. Ik had dit rondje vaak gereden maar nooit boven de 5 uur. Ik dacht dus dat ik slecht gefietst had maar toen ik hoorde hoe ik in de wedstrijd zat begreep ik dat niemand zijn fietstijd heeft gehaald. De kop van het veld wilde onder de 4.30 fietsen maar door de wind had iedereen minstens een kwartier verval. Jammer voor de eindtijd maar voor de klassering maakt het natuurlijk niet uit. Sterker nog ik denk dat het voor mij zelfs een voordeel heeft.

In de wissel zag ik Chris nog staan die net zijn fiets aan het ophalen was. Hij was net 2e op de halve geworden. In de wissel moest ik echt even bijkomen nam de tijd om mijn sokken aan te trekken en nam een paar gelletjes. Tip van Tom Boonen: als je tegen hongerklop aanzit gewoon 3 gellekes in 1 keer naar binnen klappen. Hij eet volgens mij ook de verpakking op ik deed het slechts met de vloeistof. Gek genoeg voelde ik mij nog steeds flauw maar liep ik meteen lekker. Eenmaal bij de coachpost kreeg ik van Amber 2 gelletjes per ronde en Rob gaf mij de positie in de wedstrijd. 1.5 minuut voor mij liep de enige andere h25.

De rest was te ver en dus kon dit een hele leuke strijd gaan worden om het Ek in mijn agegroup. Ik vond het wel lekker want nu heb ik een lekker richtpunt en dat is goed voor de motivatie. Anders ben je alleen maar km bordjes aan het tellen. In de 2e ronde voelde ik mij veel beter en toen ik ook nog cola ging drinken was ik helemaal terug. Ik liep in op de Zweed en ging er voorbij. Helaas was hij ook op de hoogte van mij en hij bleef mij in het oog houden. Toen ik even moest stoppen voor een plasje ging hij mij voorbij maar een ronde later waren de rollen weer omgedraaid inmiddels was wel Niels mij keihard voorbij gelopen.

Pff waar kwam die nou vandaan? Ik liep erg goed en een marathon onder de 3.15 zat er zeker in. Ik kon rondjes 31, 32 lopen alleen in de laatste ronde parkeerde ik. Ik had gewoon goed gegeten en meer kan gewoon niet maar ik was door de energie heen. De Zweed ging mij voorbij en ik kon er niks meer aan doen. Ik hield het bij mijn eigen tempo om niet helemaal in te storten. Ricardo die een rondje achterliep liep vlakbij mij en met hem kon ik toch nog even op tempo komen. De laatste halve ronde moest ik echt op het tandvlees doen en de 1e plek was gezien maar ik was er. 9.25.25 een finish dik onder de 9.30 en een 2e plek op het EK.

Wauw doelstelling gehaald. Tuurlijk hoopte ik op een iets vlottere tijd maar de omstandigheden waren er gewoon niet naar. Ik kwam op 3 minuten binnen van de Zweed en zat uiteindelijk maar minuutje achter Niels die kennelijk ook een zware laatste ronde had. Het maakte mij allemaal niet meer uit. Ik was 22e in de wedstrijd en had uiteindelijk maar 5 of 6 agegroupers voor mij. Verder alleen maar pro's. Ik denk dat ik voor vandaag het maximale eruit gehaald heb.

Voor volgend jaar moet ik nog beter mijn metabolisme trainen zodat ik nog zuiniger ben in mijn verbranding. Dat heeft gewoon tijd nodig. De wattages waren goed vandaag en ook mijn voedingsplan is in orde. Volgend jaar in Ironman Mallorca 70.3, Kraichgau 70.3 en Ironman Kalmar moet het gebeuren. In Kalmar is diezelfde Zweed er ook weer bij. Dan ga ik hem zeker pakken!!!!!! :). Doel is dan ook een hoge klassering in mijn agegroup. Ik heb voor nu weer veel ervaring opgedaan en ga met een veel beter gevoel de winter in. Ben blij dat ik toch nog een hele had gedaan dit jaar, hoer kan ik mee verder en heb weer een aantal punten die ik wil oppakken deze winter om volgend jaar weer sterker te zijn.

Hier de uitslag:
http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2014/sep/13/almere/UitslagLDTot.html

Triathlon Challenge Roth

Zo. Even gewacht met het schrijven van dit want daar had ik namelijk helemaal geen zin in. Roth was een race waar ik het hele jaar voor getraind had en ontzettend naar had uitgekeken. De korte versie kon je lezen na de wedstrijd op mijn facebook. Hier de iets uitgebreidere versie. (conclusie is onderaan)

De weken naar Roth toe gingen erg goed. Bij het trainen naar een hele triathlon denk ik dat al die training doen bijna moeilijker is dan de dag zelf. Ik had gelukkig bijna geen tegenslagen gehad enkel een geïrriteerde pees wat even ernstig leek maar snel weer was opgelost. De voorbereiding en de voorbereidingswedstrijden gingen super. Zeker na Stein had ik zoveel vertrouwen gekregen dat ik helemaal klaar was voor raceday. De laatste 2 weken vind ik altijd verschrikkelijk. Je traint niet heel hard en lang meer, moet veel rusten en word ontzettend onzeker of je wel genoeg gedaan hebt. Natuurlijk moet je ook je fiets en spullen pakken en in de laatste weken gaat natuurlijk van alles stuk. Bij mij een pedaal en mijn batterij van het elektronische schakel mechanisme. Natuurlijk was de batterij is heel Nederland pas na 8 weken leverbaar dus had ik een probleem maar bij mijn plaatselijke fietsenwinkel Hand made by was het gelukkig toch gelukt na veel pijn en moeite.

De dagen voor de race rustig aan gedaan en de gebruikelijke dingen gedaan samen met Cornee die ook de race ging doen. In Duitsland word er voor de wedstrijden veel bier gedronken en dat sprak mij wel aan maar ivm de race was het uiteraard allemaal alcohol vrij maar vol met koolhydraten.

Het parcours in Roth schijnt heel snel te zijn gezien de wereldrecords en alle sub 8 uur finishes die daar behaald zijn. Toch zitten er in het parcours nog 1300 hoogtemeters (volgens mijn garmin) maar de afdalingen zijn lang en recht. Bij het 1^e rondje verkennen kon ik mij niet voorstellen dat dit een snel parcours was maar in de race merk je wel dat je echt hard naar beneden kan. Het lijkt een beetje op Limburg alleen daar moet je in de afdalingen vol in de remmen anders mis je de bocht. Hier kan je de remmen er bijna afhalen. Het is dus zeker een snel parcours maar het moet je wel liggen. Het is nergens echt heel stijl en lang dus dit moet ik goed kunnen. Net als dat rijden op een vlak parcours in de wind je moet liggen. Dit is niet voor iedereen een super parcours. De beroemde Solarberg waar tijdens de race duizenden mensen staan zag er maar leeg uit de woensdag ervoor en het leek mij niet veel steiler dan de Stichtste brug. Toch ga je het in de race wel voelen na 160km fietsen.

Het zwemparcours is erg recht dus makkelijk oriënteren maar toch zag ik aardig wat stroming bij het test zwemmen. Het loopparcours is een soort T met lange rechte stukken. Wel loop je voor 80% op schelpenpaden maar er staat weinig wind en je kan heel goed zien waar je zit in de race omdat het maar 1 ronde is met heen en weer stukken. Goed genoeg over het parcours de Race!!!!!!

De weersvoorspellingen waren niet echt zoals ik het graag zie. Het was al dagenlang erg warm en ruim boven de 30 graden en iedereen weet dat ik een hekel heb aan hitte, in Mallorca had ik er ook al veel last van. Geef mij maar 15 graden met een miezer buitje maar ja het is een zomersport dus deal with it. Om mij goed voor te bereiden had ik wel extra op drinken gelet de laatste week.

Nadat ik 300 keer mijn fiets had gechekt ben ik even gaan zitten half uurtje voor de start. Daarna nog 1x terug gelopen en ja hoor ik was mijn patronen vergeten erop te schroeven maar ja vandaag gaan we niet lek rijden maar ik heb ze er toch maar op gedaan.

Bij de start kwam ik Dirk Wijnalda en Thomas Naasz tegen. Zij starten omdat zij pro zijn in de 1^e startserie. Ik mocht gelukkig ook in die serie starten, vind het namelijk verschrikkelijk om nog langer te wachten. We lagen bij de start helemaal rechts, dan zwem je weliswaar iets verder maar daar was het wel een stuk rustiger en leek mij ook gunstig met de stroming. Wel grappig om zo tussen de pro’s te starten.

Ik was redelijk goed weg en kwam lekker in mijn slag ik kon lekker bij een groepje aansluiten en ben daar niet meer weggegaan. Ik denk dat ik wel een groepje had kunnen oversteken maar je moet nog zolang. Lekker krachten sparen. Het zwemmen ging dan ook heel easy, misschien te easy en na 56 minuten stond ik weer op de kant. Hmmm toch wel teleurgesteld. Het voelde veel sneller en de weken voorafgaand zwom ik in open water ook sneller maar mijn garmin gaf wel 4.05 km aan dus had wel iets teveel gezwommen. Ach geen probleem die paar minuten. Wel zag ik in de wisselzone Martijn Keizers en Drik Wijnalda net weggaan en was Thomas daar net iets achter. Toch gek ik de meeste wedstrijden zit ik toch wel altijd voor Thomas en Dirk. Misschien had ik toch een groepje moeten oversteken maar ach ik zit erbij.

Met fietsen kwam ik al gelijk bij Thomas en besloot daar een beetje bij te blijven, even kijken hoe mijn hartslag vandaag reageert en hoe de benen voelen. Dirk was natuurlijk allang naar voren gevlogen. Na een tijdje stuivertje wisselen met Thomas kwam ineens Yvonne van Vlerken voorbij. Mooi, in Mallorca en Stein fietste ik ongeveer hetzelfde tempo als haar maarja dat was geen hele. Thomas ging ook even mee maar liet het al snel lopen.

Ik had besloten mijn eigen race te rijden maar in een groepje (op 10 meter afstand) rijdt toch veel fijner en kost minder moeite. Wel had ik best wat moeite met die klims. Ik rij niet zo heel hard omhoog omdat ik wat zwaarder ben en rij wel harder naar beneden. Zo deed ik het in Stein ook. Toch is dat in een groepje best lastig omdat je het steeds moet laten gaan. Je kan kiezen om het groepje te laten gaan maar dan fiets je weer helemaal alleen. De 1ex de Solarberg was een feest. Wauw wat een mensen. Wel heel moeilijk om dan rustig omhoog te rijden want het allerliefst knal je daar omhoog.

Na 90km keek ik eens op de teller en de tijd was veel te snel. Hmm heb ik mij toch laten gaan. Besloten het tempo iets te laten zakken maar ik voelde mij nog best ok. Wel werd het elk uur warmer en warmer maar ik dronk en at heel goed.

Na 120km voelde ik mij ineens wat slapper worden ik dacht meteen al van shit daar gaan we. Tempo laten zakken en even gelet op de voeding maar het was al te laat. Na 150km was ik helemaal leeg en gekookt. Ik heb mij de eerste ronde niet echt gehouden aan de afgesproken wattages. Ik reed de bovengrens maar had beter de ondergrens kunnen kiezen, vooral door de warmte was mijn hartslag ook wat hoger. Vooral die heuveltjes die vreten energie. De laatste 30km waren echt KL@#. Ik had het heel warm en kwam de heuveltjes bijna niet meer op.

De Solarberg was een stuk minder feest dan de eerste ronde. In je hoofd gaat het ook niet meer goed want dit was echt mijn eigen schuld je hebt een hartslag meter en powermeter en toch kijk je er niet (genoeg) op. Ook denk je de hele tijd aan die marathon die gaat komen maar ik hield de moed erin, soms gaat lopen nog prima. Thomas was mij inmiddels allang weer voorbij gevlogen. Uiteindelijk fietste ik 4.55 wat natuurlijk helemaal niet slecht zou zijn als ik dat tempo constant had gefietst. Dat is ongeveer 36.5 gemiddeld. Maar de eerste ronde reed ik bijna 39 gemiddeld en de laatste 30 kwam ik bijna niet meer vooruit dus ingestort is die tijd toch niet zo goed. Kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Was je nou maar rustig gebleven maar ja ik kon mij natuurlijk weer niet inhouden. Train je dan een jaar voor. Ben je in supervorm en deel je niet goed in.

De wissel ging prima en ik was heeeeeeeel blij dat ik van de fiets af was. Nu lopen. De 1^e km ging heel langzaam omdat ik meteen moest plassen. Op de fiets een aantal keer gedaan maar van de fiets gaat toch makkelijker. De racetijd was nog onder de 6 uur dus als ik 10km per uur kan blijven lopen (wat vooraf absoluut niet mijn plan was) ga ik het waarschijnlijk wel binnen de 10 uur redden. Het lopen ging op zich best ok. Ik ben bewust rustig gestart ik wilde namelijk niet nog een keer te hard starten. De 1^e helft kon ik nog redelijk het tempo erin houden. Veel rustiger dan mijn normale tempo maar dat leek mij het beste. Na 25 km was echter de koek echt op en was het het wandelen, dribbelen, eten, drinken, joggen, rennen (heeey goede benen, ooh toch niet). Drama dus. Uiteraard zag ik meer mensen lopen waaronder Wereldkampioen van 2012 Pete Jacobs maar toch is het best vernederend om zo je race te doen. In de laatste km kwam Heleen bij de Vaate mij nog voorbij die ongeveer een zelfde dag had alleen dan met maagklachten.

Bij de finish kon ik uiteraard nog even een laatste stuk lopen en was er toch een zucht van opluchting dat ik de finish had gehaald maar daarna was ik toch wel echt leeg. Na de finish even gegeten etcetera en uiteraard gewacht op Cornee waarvan je altijd zeker weet dat hij de finish haalt.

Daarna even wat eten bij de gele bogen en toen naar huis.

Conclusie:

Ik was heel blij dat ik de finish had gehaald maar zo had ik het mij absoluut niet voorgesteld. Ik was toch erg telleurgesteld na de race zoals te lezen in mijn eerste reactie en de dagen daarna werd dat alleen maar erger. Is dit nou waar je een heel jaar voor hebt getraind? Dat is absoluut een nadeel van lange triathlons. Als je een 1/4 verpest doe je het de week daarna gewoon opnieuw. Bij een hele kan al het werk voor niets zijn als het om wat voor reden dan ook mislukt. Ik was denk ik gewoon iets te gretig. Het is geen geheim dat ik er veel meer van had verwacht. De tijd is niet eens het ding. Als ik een goede race had met goed loop onderdeel en dit kwam eruit was ik heel tevreden maar de manier hoe dit is gegaan is echt vervelend en vooral omdat het gewoon je eigen schuld is. Natuurlijk was het warm en natuurlijk mis ik de ervaring van een lange wedstrijd maar ik wilde gewoon te hard terwijl als ik op save had gefietst en goed had gelopen was ik waarschijnlijk zo een half uur sneller geweest. Heb mij ook een beetje gek laten maken door al die mensen die mij supertijden toe spelen. Oooh Steff rond de 9 lukt jou makkelijk bla bla. Ook is het het een snel parcours en dan wil je het ook graag doen op de fiets maar het was er gewoon de dag niet voor. Die duizenden mensen die je aanmoedigen jagen je eigenlijk veel te veel op. Ik had met rustig rijden waarschijnlijk dezelfde fietstijd kunnen hebben met veel meer energie in de tank. Mensen zeggen nog wel van: Ach mooi toch 1^e keer. Super goed, respect etc en natuurlijk is dat ook wel zo maar ik ben gewoon niet tevreden hiermee. Dat mag toch? Je moet best kritisch naar jezelf kunnen zijn. Als je jezelf gaat voorliegen met excuusjes en altijd externe factoren de schuld gaat geven word je nooit beter.Was er dan niks goed aan deze race? Zeker wel. Ik heb de ervaring opgedaan en weet zeker dat ik het zo nooit meer wil meemaken. Dus ik ga mij beter inhouden op de fiets. Mijn 1^e 2 halve triathlons gingen ook voor geen meter en dat duurde ook even voordat ik door had hoe dat moest.

Inmiddels kijk ik weer vooruit. Ik zou na Roth mij gaan richten op de korte wedstrijden einde seizoen. Ik had mij opgegeven voor Leiderdorp, Veenendaal (eredivisie), Ouderkerkerplas, Weesp en Almere (eredivisie). Na een zeer spoedig herstel heb ik besloten het programma om te gooien. Ik heb amper hard kunnen lopen in Roth. Het was zwemmen, hard fietsen en een hele lange pijnlijke duurloop maar na een paar dagen was ik best fris. Wel besloten de hele week rust te nemen want je lichaam is toch moe van 10 uur sporten. Daarna even met Chris gezeten en de race doorgenomen, leerpunten eruit gehaald en gekeken of het mogelijk was om op kort termijn een andere hele te doen. Ik vond dat ik dat moest doen.Ik ben gewoon goed in vorm heb er zoveel voor getraind en dan is dit resultaat gewoon niet wat er uit had moeten komen. Chris was het ermee eens maar dan moest het korte programma uiteraard vervallen. Almere lag uiteraard voor de hand maar we deden liever een wedstrijd wat vroeger alleen alles zat al vol. Dan toch maar Almere, niet dat dat vervelend is maar dan moet ik wel weer 8 weken door trainen. Toch heb ik een goed gevoel bij Almere. Ik train er wekelijks, hoef niet te reizen en had er vorig jaar een hele goede halve gedaan. Ik denk ook dat een zo vlak mogelijk parcours mij ook het beste ligt. Ik heb er dus weer helemaal zin in en ga onverwachts dus toch gewoon voor mijn 2^e hele. Tja als je niet meedoet weet je ook niet of het een goede keus was. We zullen zien.

Iedereen bedankt voor de aanmoedigingen en lieve berichten en “Eeterij de Schalkse” bedankt voor de steun!!Vooral Tiff en Maureen bedankt ter plaatste.

Gr Steff

Triathlon Ocean Lava Stein

Voor ons team stond het weekend in Stein de eredivisie op het programma. Voor mij stond dit weekend in het teken van de halve van Stein. Ik had er super veel zin in. De vorm is goed, het weer is goed, het parcours is nieuw (en in mijn ogen een verbetering) en het was de laatste echte test voor Roth om te kijken waar ik sta.

Zaterdag uiteraard mijn team aangemoedigd die het goed hadden gedaan en daarna rustig naar het huisje en op tijd naar bed. De volgende dag was ik vroeg wakker maar wel uitgeslapen en heel relaxed. Veel beter dan vorig jaar. Misschien ook wel omdat dit niet mijn hoofdwedstrijd is ofzo. De andere in ons huisje Carlo, Chris, Barry en Niels deden nog even ontbijt mee en toen ben ik naar de haven gereden. Vooraf vroegen ze nog wat ik denk te verwachten. Ik heb geen idee, het veld is heel sterk dus denk niet dat een top 15 erin zit maar wie weet. Chris zei meteen dat ik dat nooit meer mocht zeggen en gewoon mijn eigen race moet doen die op dat moment mogelijk is en hij had gelijk. Alles kan en buiten dat, positie is vandaag niet belangrijk. Ik wilde vooral sterk lopen vandaag.

Eenmaal in de haven fiets in het parc fermee gezet. Ingeschreven was ik al. Powermeter kalibreren etc. en toen kwam ik erachter dat mijn garmin horloge helemaal leeg was. K@#@ niet goed in de lader gedaan vannacht. Ik heb op mijn fiets nog mijn garmin edge maar daar heb ik met lopen en zwemmen weinig aan maar gelukkig had ik toevallig een lader bij mij en die past in de autolader dus terug naar de auto gelopen, motor gestart en daar mijn warming up gedaan. Na 15 minuten laden was de garmin alweer op 67%. Hij moet het een langzame ironman kunnen volhouden dus dit was meer dan genoeg. Rustig terug gelopen, alles klaargezet en naar het startvak gegaan.

Mijn zwemmen is sterk verbeterd dit seizoen en hoewel ik er in de eredivisie nog veel moeite mee heb krijg ik hier waarschijnlijk wat meer ruimte om te zwemmen. Ik was goed weg en zoals verwacht waren de 2 T4T mannen snel weg maar ik kon mij prima nestelen in een groep daarachter. Denk dat het de 3^e groep was ofzo. 2^e ronde sprong ik er weer in na 12.38 en na mijn duik liep mijn bril vol met water. Geen probleem, slagje op de rug, bril af en op. Het ging heel ontspannen. Na 25.19 stond ik weer op de kant en volgends mijn garmin klopte de afstand ook nog eens redelijk. Dat was vorig jaar wel anders. Ik hoorde van de kant 28^e maar daar zaten ook trio’s tussen en in wedstrijd lag ik 19^e.

Met de 4^e wissel van het veld zat ik op de fiets en kon ik beginnen aan het nieuwe fietsparcours. Dat begon niet zo makkelijk want ik schakelde meteen de ketting eraf, kreeg hem er fietsend weer op en toen ging die er weer af. Ik dacht dit meen je niet. Ik had een nieuwe cassete gemonteerd voor de race maar wel alles getest. Misschien moest de di2 even warm worden want hij ging er weer op en kon ik weg. Bij de 1^e de beste drempel verloor ik mijn bidon op mijn stuur en die viel kapot. Normaal zit die vast met een eleastiekje maar die trok ik de dag ervoor kapot en had ik niet vervangen. Beetje dom voor dit parcours. Shit in Stein krijg je vaak na de 1^e ronde pas verzorging maar gelukkig was dat dit jaar niet zo en had ik 3 bochten later alsnog een bidon. De bidon waar al mijn gelletjes inzaten zat gelukkig wel goed vast want anders had ik echt een probleem gehad.

Nu was de test met de SRM wat serieuzer. In Woerden is het vlak maar met die heuveltjes hier kan je jezelf aardig kapot rijden. Het is bijzonder om te zien hoeveel power je levert als je even gaat staan op een klimmetje. Afgesproken vandaag mij aan de cijfertjes te houden dus en we gingen voor een gemiddeld wattage van rond de 250 260 watt. En op de klimmetjes niet over de 400. Dat ging prima. Ik heb vooral de eerste ronde heel rustig gereden en besloten achter niemand aan te gaan. Eerst kwam Guido Kwakkel voorbij maar van hem wist ik dat hij niet zou gaan lopen dus die gaat heel hard fietsen. Lekker laten gaan dus. Toen kwam zoals verwacht Dirk Wijnalda voorbij, ook lekker laten gaan. Uiteindelijk kwam ik in een groep met Stefan van der Pal en 2 belgen en later kwam daar nog Bert Flier bij. Opzich werd er keurig gereden in de groep alleen 1 van die belgen snapte dat niet stayeren niet zo en die reed bijna je derrieur eraf maar goed. Elke klim reden de 4 bij mij weg maar na 300 meter na de klim zat ik er weer bij.

Het is verbazingwekkend om te zien hoeveel mensen er hard bergop rijden en daarna in het licht dalende stuk hun benen stil houden. Ik reed rustig omhoog en in het dalende stuk reed ik gewoon hetzelfde wattage. Zo zat ik er steeds gewoon bij en kostte het mij het totaal geen moeite. In de laatste ronde had ik nog zoveel over en toen Peter Res voorbij vloog ben ik toch maar gegaan. Ik kon mij niet meer inhouden. Res is een goede loper (en fietser) dus daar wilde ik bij blijven maar man wat kwam hij hard voorbij. Later begreep ik dat hij ook niet ging lopen vanwege een blessure. Ach geen probleem ik kon mij losrijden van de groep en reed de wisselzone in. Ik hoorde dat ik nog redelijk dicht op een grote groep zat met hele goede fietsers.

Vaag ik had het idee dat ik dus heel langzaam had gefietst maar ik heb dus helemaal niet veel tijd verloren.

Ik nam deze keer maar even de tijd om sokken aan te trekken want na Mallorca had ik gigantische blaren onder mijn voeten. Bert Flier wisselde iets sneller en samen begonnen wij aan het looponderdeel.

Dhr Flier vroeg naar mijn achternaam en ik zei Overmars en jij? Hij Flier. Ik zei ooh ja natuurlijk maar ik dacht pfffff lekker moet meneer Flier zich nog voorstellen aan deze snotneus haha. Daarna even een onderonsje over een teamgenoot van mij en toen liepen wij verder. Bert zei dat het podium maar 4 minuten van ons vandaan was en dus binnen bereik. Ik dacht eeeuhm ja maar weet je wel wie er voor ons lopen? Een Wijnalda een Schellens dat loop je niet zomaar dicht. Klopt zei hij maar dit is een halve en alles kan gebeuren. Wij liepen wel veel harder weg dan ik normaal zou doen. Ruim boven de 15.5 loop ik nooit in een halve maar Ik liep achter Bert aan en opzich voelde het prima.

Ik kreeg wel meteen allemaal tips vooral over de ademhaling. Dat vond ik wel mooi, dat een concurrent je tips geeft om beter te lopen. Kijk zie hij daar is Frans al, en daar is er nog 1 en zo raapte we 1 voor 1 wat lopers op. In het bos kreeg Bert kramp en moest ik dus alleen verder maar het ging prima. Ik voelde mij nog zo fris. Eind 1^e ronde haalde ik Martijn Boot in die het erg moeilijk had zo leek het. Niek Heldoorn kwam naast mij fietsen en gaf mij wederom een uitgebreide lijst met de lopers die voor mij zaten en hun fysieke toestand. Zo begreep ik dat Martijn Dekker op instorten stond dus die ging ik zeker pakken en 3 bochten later zag ik hem inderdaad op de grond liggen. Wauw ineens liep ik 8^e.

Dankzij de topverzorging van 2 TTW Ladies had ik een extra verzorgingspost en ik kon mijn tempo zo goed vasthouden. Pas in de laatste ronde werden mijn benen erg zwaar en bij het ingaan van die ronde zag ik ineens Martijn Boot weer. Huh die heeft blijkbaar zijn 2^e adem gevonden want toen ik hem inhaalde dacht ik niet dat ik hem nog terug zou zien. Hij ging mij hard voorbij en hoe goed ik mij ook voelde ik kon prima mijn tempo vasthouden maar versnellen zat er niet meer in en ik moest hem laten gaan. Ik kon daarna wel onbedreigd naar de 9^e plek lopen en dus top 10 in Stein. Wauw totaal niet verwacht. Uiteindelijk liep ik 1.17 maar het pacours was zeker een kilometer te kort en het aanloop stuk zat er niet bij. Op mijn horloge stond 1.19 na het verlaten van de wisselzone tot de finish. Maar het tempo was gewoon 4.01 p/km en dat was perfect. Goed gezwommen goed gefietst en heel goed gelopen. 4.12 in een halve is echt prima en ja het lopen was wat tekort maar dan nog. Het was de 9^e looptijd en de 7^e van de top 10 mannen. Ik had mijn race prima ingedeeld en dat geeft heel veel vertrouwen voor Roth. Nu ga ik mij wel weer afvragen, had ik niet ietsjepietsje harder kunnen fietsen? Maarja dat is data verzamelen. Nu weet ik dat ik dit wattage op een halve prima kan volhouden. Uiteindelijk was het 286 watt en 36.6 gemiddeld en dat is prima op zo een bochtig parcours. Ik hoorde veel mensen klagen over de hobbels en bochten in het parcours maar ik vond het prachtig. Ja er waren wat rare drempels etc. Maar daar heeft iedereen last van. Ik fiets ook veel harder op een lange rechte weg maar dit is wel lekker afwisselend en uitdagend. Behalve hard trappen moet je ook kunnen sturen en goed kunnen verdelen. De afdaling naar de Snijdersberg toe is zo veel veiliger maar het maakt de klim wel weer ietsje makkelijker. Vooral het loopparcours was flink verbeterd. Leuk door het Steinerbos en die rot heuvel bij de kerk is eruit.

Ik was zeer tevreden vandaag en ga met heel veel vertrouwen naar Roth toe. Heb de week na Stein nog goed kunnen trainen en heb nog 1 zware trainingsweek te gaan en daarna rustig afbouwen. Ik heb er ongelofelijk veel zin in maar heb er ook veel vertrouwen in na de progressie dit voorjaar.

De uitslag: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2014/jun/22/stein/UitslagTot.html

Sonja Jaarsveld, Barry Dooper, Christie Brouwer bedankt voor de foto’s

Team TTW en sponsoren bedankt en natuurlijk iedereen die mij heeft aangemoedigd.

Keep you posted

Triathlon Woerden 1/4

Woerden op 2^e pinksterdag vind ik echt een geweldige wedstrijd. Veel publiek, goed fietsparcours en heel erg gezellig. Ik doe nu voor de 3^e keer mee. Het 1^e jaar dat ik triathlon deed reed ik daar 2x lek en moest ik helaas de race staken. Vorig jaar werd ik 4^e in een regenachtige run bike run omdat het zwemmen was afgelast vanwege de kou.

Dit jaar was het zeker niet koud. Met een graadje of 32 was het erg warm en benauwd en er hing onweer in de lucht maar gelukkig is dat ons bespaard gebeleven. Ik zou deze wedstrijd eigenlijk alleen doen als ik niet zou starten in Amsterdam maar had al met Chris besproken er een trainingswedstrijdje van te maken. Rustig op het fietsje heen, gewoon relaxed wedstrijd doen niks foreceren en daarna weer terug. Na de DSQ een dag eerder in Amsterdam had ik al zo een flauw vermoeden dat, dat niet ging lukken. Ik was nog steeds erg boos en teleurgesteld over wat er in Amsterdam was gebeurd.

Met Robert Mijwaart had ik afgesproken om naar Woerden toe te fietsen en met een Mijwaart is dat altijd link want voor je het weet heb je al je fiets energie al opgebruikt maar gelukkig hield hij zich in. Na iets meer dan een uurtje kwamen wij ruim optijd in Woerden aan. Mooi want de wisselzone was dit jaar voor het eerst in een parkeergarage. Dat moest je dus wel even goed verkennen. Wat meteen opviel waren de afstanden die je moest lopen tussen de wissels. Bij de gemiddelde Ironman wissel je sneller want je loopt hier zo een km extra en vooral een heel stuk door de garage met de fiets. Voorheen wissel je in Woerden in 40 seconden nu gaat het wel 3 minuten duren. Uiteraard maakt dat niks uit, gelijke omstandigheden voor iedereen maar je moet het dus wel even goed verkennen. In de vorm van tegenstand keek ik vandaag vooral naar teamgenoot Barry Dooper en Frans van Heteren. Met Corne Klein erbij waren er 3 winnaars van de o zo bekende Weesper Triathlon aanwezig. Nou was Barry niet in de beste vorm van zijn leven maar op 75% is hij nog steeds een gevaarlijke tegenstander vooral bij het lopen.

Frans kan goed zwemmen en ik hoopte een beetje zijn benen te kunnen vinden. Ik was erg goed weg met zwemmen maar 2 man zwommen vooruit. Ik dacht dat Frans daarbij zat. Ik zwom zelf rond plek 4. Na het keerpunt kwam Frans ineens voorbij. Ooh daar was hij dus. Meteen zijn benen opgezocht en met hem het zwemmen afgemaakt. Zwemmen in zo een wedstrijd gaat mij veel beter af dan in de eredivisie wedstrijden. Natuurlijk is het zwem niveau hier veel lager maar vooral rustiger. Hier kunnen er 6 a 8 echt hard zwemmen en in de eredivisie zijn dat er wel 50. Dat blijft dus veel langer bij elkaar en kom je totaal niet in je slag midden in zo een groep, athans ik niet. Dit gaat mij veel beter af. Het zwemmen voltooide ik in 14.30 maar het was een hele ruime 1000. Mijn garmin gaf 1178 aan.

Onderweg naar de wisselzone haalde wij al 2 zwemmers in en in de wissel de 3^e dus we waren al 1 en 2. Frans was iets eerder weg en trok zoals bekend meteen de gashendel open. Ik moest even in mijn ritme komen maar bij het 1^e keerpunt zat ik erbij en besloot er meteen langs te gaan. Frans start altijd heel hard dus als je hem dan inhaald kan je hem misschien mentaal een beetje knakken. Een paar keer keek ik achterom en Frans bleef er goed bij maar wel keurig op afstand. Na 1 keer flink aanzetten door het dorp was ik hem eindelijk kwijt en kon ik de voorsprong gaan uitbouwen. Ik had een paar dagen ervoor net een leuk nieuw speeltje op mijn fiets gemonteerd. Een SRM powermeter. Met een powermeter kan je zien hoeveel watt je trapt. Snelheid is natuurlijk afhankelijk van omstandigheden en hartslag ook en hartslag reageert pas na de inspanning. Vermogen zie je meteen. Hoewel ik nog niks kon met de cijfers omdat ik helemaal geen data had verzameld vond ik nu toch al een super handige tool. Je ziet namelijk meteen als je een beetje inkakt en met wind tegen zie je dat met 2 tandjes lichter trappen je gewoon meer vermogen trapt. Voorheen ging ik altijd hard ploegen om de snelheid maar hoog te houden. Nu zie je meteen wat het meest efficient is en dat geeft veel vertrouwen. Inmiddels had ik de voorspring flink uitgebreidt en zag ik dat ik al bijna een minuut voor Frans zat en nog meer op Barry en Cornee. Mooi, nou maar hopen dat ik niet al mijn kruit voor het lopen heb vergooid zoals vorig jaar. Toen kwam ik ook als eerste van de fiets maar lopen ging helemaal nergens over. De fietstijd was 57:19 en daarmee de snelste van de dag maar een minuut langzamer dan een jaar eerder.

Voor de 2^e wissel kwam ik een spekgladde parkeergarage in. Alle natte voeten hadden er echt een waterballet van gemaakt en er lagen geen matten. De parkeergarage is echt een leuk idee en werkt goed maar volgend jaar moeten er wel echt matten liggen. Dit was zo gevaarlijk er waren er een heleboel gevallen. Ik bleef gelukkig staan en kon aan het lopen beginnen.

Het lopen ging lekker vanaf de start en wat is het leuk om achter zo een fietser aan te lopen met het bordje 1^e heer. Nog niet eerder meegemaakt. Wel was het inmiddels verschrikkelijk warm maarja daar zou iedereen last van hebben. Het lopen ging prima maar ik liep niet de snelheden die ik normaal loop.

Van Jan en Manolo die langs de kant stonden hoorde ik wel dat de voorsprong alleen maar meer werd. Cool, zij hebben er dus ook last van. Waarom Woerden zo mooi is merk je wel bij de passage op het kerkplein. Wat een drukte met mensen en wat werd ik daar aangemoedigd. Heel motiverend kan ik je zeggen en stiekem loop je daar steeds net iets harder. De laatste ronde hoorde ik dat de overwinning zeker was en kon ik rustig naar de finish lopen. Gaf voor de finish mijn moeder nog een knuffel en een kus en kwam over de lijn in 1:52:56. Mijn moeder schreeuwde nog loop nou door maar ze dacht dat de mensen van de 1/8 ook bij ons in de wedstrijd zaten en dus dacht ze dat ik bijna nog werd ingehaald.

Heel blij met mijn 1^e echte overwinning en wat een revanche op gister. Dit weekend toch met een positief gevoel afgesloten. Uiteindelijk had ik bijna 3 minuten voorsprong op nummer 2 Frans van Heteren en Barry maakte het podium compleet. Ik had de 5^e zwemtijd (prima), 1^e fietstijd (perfect) en ook de 1^e looptijd wat mij heel erg verbaasde. Ik heb nooit goede looptijden maar vandaag klopte alles en met de woede in mijn lijf van een dag eerder had het goed geholpen. Ik had zelfs 2x de 2^e wisseltijden alleen Robert Mijwaart was 2x sneller.

Misschien is er de dag voor Roth ook nog ergens een sprintje die ik kan verpesten.

Iedereen bedankt voor de support, vooral mijn sponsor “Eeterij de Schalkse”, Team TTW en sponsoren en alle mensen die mij langs de kant hadden aangemoedigd.

De uitslag: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2014/jun/9/woerden/index.html

Nk sprint Eredivisie Amsterdam

Na Weert stond de 2^e eredivisie wedstrijd op het programma en wederom was het een NK. Dit keer het Nk sprint 750m zwemmen, 20 fietsen en 5 lopen. Ik had er veel zin in en had goed kunnen trainen de afgelopen weken tot een week voor het Nk. Ik had een serieus dikke achillespees en in overleg met Juriaan (teamarts) het lopen even een week helemaal gestopt. Dat worp zijn vruchten af want samen wat oefeningetjes had ik er na een week geen last meer van. Gelukkig maar want er zat serieus vocht in de pees en dat is meestal een zeer slecht teken.

Ik had mij dat weekend ook ingeschreven voor de triathlon van Woerden maar zou die niet doen als ik in Amsterdam zou starten of doen als training (wat ik absoluut niet kan). Na de gebruikelijke dingen voor de wedstrijd waren we er klaar voor. Ik was met Chris, Niels en Mark en we zouden ook naast elkaar zo starten in het water. Weert ging echt heel slecht met zwemmen omdat ik ook heel verkeerd bezig was met de stroming. Vandaag was ik er op gebrand om goed voor in een groep te zwemmen. Na 5 meter kon ik dat al vergeten. Ik werd echt aan mijn schouders onderwater geduwd en had dus even zo gezegd een kut start. Snel vergeten maar toch kan je dan al bijna niet meer goed naar voren zwemmen. Ik ben echt veel beter gaan zwemmen dit jaar maar bij de eredivisie komt het er nog niet echt uit. Ik kom ook heel moeilijk in mijn slag. Het is zo druk elke keer heb ik wel een been of schouder te pakken en het blijft dan gewoon harken (zoals ik vroeger altijd zwom). Na 750 meter zat ik ergens achter de middenmoot en niet waar ik wilde zijn maar ik had nog zicht op een groep snelle fietsers en hoorde van de kant dat Chris maar 15 seconden voor me zat.

De eerste fietsronde ben ik echt heel dik in het rood gegaan om nog naar Chris en Mark toe te rijden maar ik kon slechts 3 groepjes oversteken, daarna zag ik dat het geen zin meer had en heb ik het tempo laten zakken ook omdat ik een groep aan zag komen met Dirk Wijnalda die ook een aardig potje kan fietsen. In de groep gebeurde niet echt veel. Dirk deed veel kopwerk en ook ik probeerde veel het tempo hoog te houden maar een aantal hadden daar minder zin in of konden niet. De laatste 2 km ben ik nog weg gesprint uit de groep om dan wat meer van voren aan het lopen te kunnen beginnen.

Ik kwam de wisselzone in, hing mijn fiets op en starte het lopen maar had meteen last van steken in mijn zij. Hmm was dat wegsprinten wel zo handig geweest. De eerste loopronde had ik serieus pijn maar gaandeweg werd het ietsje beter en kon ik weer loop tempo oppakken. Niels had het heel zwaar met lopen en omdat ik nog niet echt aan kon zetten had ik besloten hem een stukje te duwen. Na een halve ronde met mijn hand in Niels zn rug waren de steken bij mij weg en kon ik eindelijk hard lopen, haalde meteen weer mensen in en in een eindsprint na de finish pakte ik er nog 3 en dat zijn dan ook 3 punten dus prima. Ik was niet helemaal gefinished waar ik had gewild maar meer zat er gewoon niet in.

Minder blijkbaar wel want een paar minuten later hoorde ik dat ik gediskwalificeerd was. Wat? Waarom? Hoe dan? Ik had geen idee. Blijkbaar stond mijn nummer op het strafbord en had ik een penaltybox in gemoeten voor 10 seconden. Ik had werkelijk geen idee waarom. Mijn wetsuit zat in de doos, mijn fiets hing op de juiste plek. Zou het dan zijn omdat ik iemand heb geduwd? Neee, dat kan niet. Samen met Barry naar het jurylid gegaan die de fout had gezien en wat bleek, mijn fiets hing aan 1 stuurbocht ipv 2. Ik pobeerde nog 2 maar dat paste niet maar het bleek dus dat je je fiets aan je remhendels moest ophangen. #@$@#!$# dat wist ik niet. Dat is ook een beetje raar zo op die kwetsbare hendeltjes maarja het bleek dat dat vooraf gezegd was.

Totaal teleurgesteld liep ik terug naar de team tent. Eerst boos op de regel maarja regels zijn regels. Ik had ook niet op het strafbord gekeken omdat ik geen enkele reden had dat ik een eventuele straf kon hebben. Teamcoach Wouter had het nog geroepen maar ik hoor niet veel in de wedstrijden. Wat een teleurstelling, voor mij maar vooral voor het team die nu van plek 9 naar plek 12 ging. Ik geef niemand de schuld, ik had zelf op het starfbord en de penaltybox moeten letten maar vind de regel wel een beetje onnodig. Ik win er toch helemaal niks mee. Ze hadden mij die tijdstraf ook gewoon daarna nog kunnen geven. In Weert was het heel duidelijk dat er niet mocht worden afgesneden over de stoep maar vlak na de waterpost ging iedereen naar rechts het hoekje over de stoep. Dat werd wel door de vingers gezien maarja. Eigen schuld ik had mij beter moeten inlezen. Als je meedoet moet je op de hoogte zijn van de regels en dat was ik niet.

Heel erg jammer dus maar het ergste is dat ik mijn team er zo mee benadeel.

Gauw vergeten en op naar de volgende wedstrijd. Wel wat geleerd, dit gaat mij nooit meer gebeuren.

Eredivisie Weert NK Olympische afstand (1.5-40-10)

Vandaag de 1e wedstrijd van de eredivisie wat tevens een NK is op de olympische afstand. In eerste instantie zou ik als extra atleet met een wildcard starten maar omdat Chris uitviel zat ik alsnog bij de 4 die voor het eredivisie klassement starten. Voor mij was het mijn eerste wedstrijd in de Eredivisie en ook de eerste keer dat ik een stayer wedstrijd doe. Voor degene die niet weten wat dat is. Bij stayer wedstrijden mag er in groepjes gereden worden terwijl bij individuele triathlons dat verboden is. Deze regel is gemaakt toen de sport olympisch werd. Op dat niveau komen zoveel mensen tegelijk uit het water dat niet stayeren bijna niet te controleren is. Verder wilde ze bij de OS later niet met straffen etc werken.

Ik ben benieuwd hoe het gaat. Moest wel 3x kijken of ik niet de verkeerde fiets had gepakt want ook een tijdritfiets is niet toegestaan. De afgelopen week heb ik na Mallorca niet veel meer gedaan dan licht zwemmen en wat uitfietsen omdat ik toch lang spierpijn had. Ook was ik flink verkouden maar dat was zondag gelukkig veel beter. Ik had er zin in en het team ook.

Starten bij het zwemmen is cruciaal. In een normale 1/4 zijn er misschien 20 mensen die goed kunnen zwemmen maar hier liggen er 60. Het zal dus veel drukker zijn. Sowieso is zwemmen belangrijk omdat dat voor een groot deel bepaald in welke groep met fietsen je terecht komt. Zwemmen was in een kanaal en vooraf hadden we het goed besproken. Stroming mee in het midden zwemmen zodat je maximaal voordeel hebt en stroming tegen zo dicht mogelijk langs de kant. Toch maakte ik een flinke fout. Het was zo druk in het midden dat ik iets meer rechts ging liggen. Ik dacht dat zwem ik later wel naar het midden maar na 200 meter lag ik al zoveel achter. De kracht van de stroming helemaal verkeerd ingeschat. Ook op de terugweg zwom ik om de boei schuin naar de kant. Op de video zie ik nu dat de kop van het zwemmen eerst recht naar de kant zwom en dan pas tegen de stroming in ging zwemmen. Leerpunt dus voor volgende race. Na 750 meter had ik bijna 13 minuten oftewel 16min per km op mijn klok staan. Pfff dat is gewoon langzamer dan inzwemtempo en dat terwijl ik niet eens het idee had dat ik slecht zwom. Als je een slechte dag heb voel je dat aan je armen je bent aan het harken. Ik zwom juist heel lekker, maakte mijn slagen mooi af maar had dus totaal geen voordeel van de stroming. Waarschijnlijk zwom ik ten opzichte van het water best ok. De 2e ronde ging veel beter in ongeveer 10 minuten. Mijn foutje had me dus 3 minuten gekost. Wijze les voor volgende keer. Onderschat nooit de kracht van de stroming in een kanaal.

In de wissel zag ik Barry nog staan. Hij had dus ook geen super zwem onderdeel en na de wissel wachte die mij even op zodat we hard naar voren konden rijden. We liepen al heel snel op mensen in en kwamen in een steeds groter wordende groep terecht. Wouter gaf met een bord langs de kant aan waar Mark en Daniel zaten. Mark zat er als verwacht voor maar Daan blijkbaar ook. Ik dacht eerst een minuut achter ons maar hij zat er dus voor en na een paar rondes konden we aansluiten. Daan had dus een zeer goed zwem onderdeel en wel goed gebruikt gemaakt van de stroming. Normaal zit ik meestal iets voor hem. Opzich mooi dat we met zn drieën zaten maar de groep was inmiddels zo groot en niet iedereen wilt evenveel meerijden dus eigenlijk schiet het niet echt op. Je kan wel volle bak op kop rijden maar die jongens achter je beginnen dan lekker fris aan het lopen. Ook zaten er een paar bij die zo hard overnemen dat de groep steeds breekt. Dat heeft ook weinig zin. Het fietsen vond ik dus erg makkelijk, best jammer want daar maak ik juist vaak een heleboel goed. Af en toe wel lastig om rustig in het wiel te zitten terwijl je eigenlijk gewoon hard wilt rijden.

Fris van de fiets begonnen aan het lopen dus en na een snelle wissel waren barry en ik goed weg met Daan daar net iets achter. De eerste ronde kon ik goed met barry meelopen en de ronde daarna er zelfs voorbij en af en toe wisselde we wat af. Barry zou vooraf eigenlijk niet starten maar omdat Chris uitviel deed hij toch mee. Tot ronde 3 liep ik heel soepel alleen daarna had ik het ineens erg zwaar. Het lampje ging echt even uit. Misschien toch Mallorca nog een beetje in de benen en het was ook serieus warm. Lang niet zo warm als op Mallorca maar wel drukkend en ik ben al niet zo een fan van warmte. Het tempo iets laten zakken om te voorkomen dat ik helemaal stil val en goed kunnen uitlopen. Daniel kwam steeds dichterbij en dat motiveerde mij weer mooi om door te blijven lopen. Bij de finish nog gesprint met een atleet van Step one en hem nog voorbij gegaan en uiteindelijk bleek dat belangrijk voor de teamuitslag want we stonden nu met evenveel punten als VZC alleen onze 1e man Mark (ex jawel VZC) verzekerde ons van de 8e plek. Dat werd later nog 7e plek omdat er een ander team een straf had gekregen.

Al met al zeer blij met deze teamprestatie. Individueel was ik iets minder tevreden. Ik had met zwemmen echt een fout gemaakt en in een stayerwedstrijd maak je dat niet meer goed. 8 juni start ik ook in Amsterdam op het NK sprint. Dat is meer mijn ding in de Sloterplas denk ik. Het stayeren vond ik erg leuk alleen wel lastig te accepteren dat er nu atleten voor je zitten die in een normale triathlon niet voor je zitten. Vooral mindere fietsers. Een andere sport wil ik het niet noemen maar het is wel een heel ander spelletje maar wel heel leuk om te doen en ik kijk echt uit naar de volgende.

Check de Team TTW Facebook pagina voor het teamverslag en de foto's

groetjes Steff

Start 2014 en Ironman Mallorca 70.3 2014

Al een lange tijd heb ik niks meer geschreven. Dit kwam vooral omdat ik alleen maar bezig was met werken en trainen. Dit jaar staat voor mij volledig in het teken van mijn eerste hele triathlon die ik in Roth ga doen op 20 juli.

Na de marathon van vorig jaar even wat rust ingebouwd en daarna begonnen met de voorbereidingen voor 2014. Belangrijke wedstrijden op de planning zoals Mallorca 70.3, Stein en wat eredivisie werk maar vooral dus Roth. Waar ik voorheen al mijn schema's zelf maakte heb ik nu de hulp ingeschakeld van Chris Brands. Omdat ik in het eredivisie team terecht was gekomen deed ik sowieso al veel trainingen bij Chris en ik heb simpelweg te weinig ervaring met die hele lange afstanden. Ik ben ook heel erg bang om in mijn enthousiasme dan veel te veel te trainen met als gevolg overtraining. Bovendien zien een extra paar ogen ook zwakke punten die je zelf niet zo snel ziet. Nu is Chris nou ook bepaald niet van weinig trainen maar bij weten we dat we de hoeveelheid goed moeten doseren.

Belangrijkste verandering bij Chris was het anders eten. Het rustige trainen deed ik al (hoewel het nog rustiger moest) maar mijn metabolische efficiency was niet echt goed te noemen ook door de extra kg's spiermassa en mijn verleden in krachtsport. Ik ben dus heel anders gaan eten vooral in mijn koolhydraten gebruik. Soms ook wat trainingen heel rustig zonder voeding gedaan. Resultaat? Jazeker. Waar ik voorheen op een ritje van 3 uur van alles nodig had om geen hongerklop te krijgen volstaat nu een bidon met water. Natuurlijk als ik intensiever train gebruik ik wel voeding. Het is tenslotte een combinatie van vetverbranding en koolhydraat verbranding wat je race tot een succes maakt maar mijn ene systeem is al goed ontwikkeld en het andere heel slecht. Hierdoor kreeg ik afgelopen seizoen ook vaak een hongerklop in mijn halve triathlon's na 4 uur racen (kwam ook door te hard fietsen). De winter dus goed gebruikt om vooral dit soort dingen te trainen en vooral heel veel lang en rustig werk. De coach vond dat ik snelheid en explosiviteit genoeg heb dus de trainingen waren vooral gericht op het lange rustige werk.

Ach ook wel eens relaxt alleen af en toe wel erg saai. In het begin had ik wel moeite om al die trainingen in te plannen in mijn social life met werk en thuis maar ja welke ironman niet? Trainingsweken van 20 tot 25 uur waren meer vaste prik dan uitzondering. Af en toe werd het ook wel erg veel en vermoeiend maar dan kwam er altijd weer een rustige week aan en als ik soms moe was moest ik gewoon iets skippen zonder je schuldig te voelen. Luisteren naar het lijf is toch key.

In het voorjaar was ik nog met Barry, Jan, Bart en Chris (F1) naar Lanzarote gegaan. Dit was opzich niet eens nodig dankzij de heerlijke zachte winter in Nederland waardoor ik al heel veel heb kunnen fietsen, maar wel lekker om is alleen te focussen op het trainen zonder de andere zaken. Een uitgebreid verslag van die vakantie zal ik jullie besparen maar we hebben heerlijk rustig kunnen fietsen bij windkracht 7-8. Maar wat een gaaf eiland. Kans is best aanwezig dat ik hier een keer terugkom voor DE race.

Verder de hele winter extreem veel aan mijn zwemmen gewerkt. Vaak 4 tot 5 keer per week gezwommen met heel veel techniek en rustige lange sets en dat hielp enorm. In 2 jaar heel veel progressie gemaakt bij Chris en zeker ook bij Marcel vd Plas. Vooral langer dan een uur zwemmen maakte wel wat verschil en afgelopen April zwom ik gewoon een 13.31 op de km in het zwembad. Wauw eerst vond ik sub 18 al moeilijk. Dat gaat dus goed en iedereen die zich afvraagt waarom zoveel zwemmen voor een hele? Daar win je niet veel mee? Klopt maar met veel minder energieverbruik uit het water komen heeft zeker wel zin en ik heb natuurlijk ook de eredivisie nog. Verder is zwemmen een heerlijke afwisseling voor de spieren na al dat geloop en gefietst.

Nu was het tijd voor Mallorca. Vorig jaar was een drama (lees hieronder) en dit jaar leek het even weer drama te worden. Ditmaal geen voedselvergiftiging maar een lastige blessure aan mijn lies. Een week voor Mallorca waren we met Team TTW op trainingskamp in de ardennnen en op de eerste dag vielen Daan en ik samen in een spekgladde bocht. Ik was daarbij hard op mijn heup gevallen maar had vooral een beetje last van de lies maar heb het hele weekend wel prima kunnen trainen. Na het weekend geen last meer dus alles was prima. Woensdag de laatste serieuze baan training voor Mallorca en ik voelde me top. Voor de baan training lopen wij vaak een paar tempo rondjes in het bos maar bij het berg aflopen verstapte ik mij erg lelijk. Een te grote stap en voelde meteen mijn lies. Ik probeerde nog even door te gaan (had ik beter niet kunnen doen) om te kijken hoe erg de schade was maar had de training toch moeten afbreken. K@$#÷ waarom nou nu? ik kon echt niet meer lopen zelfs wandelen deed pijn en dat bleef dagen lang zo. Wel nog prima mijn fiets en zwem trainingen kunnen doen en dat ging zo goed maar wat koop je ervoor als je niet kunt lopen. Balen zeg ik was best goed in vorm hoewel Mallorca echt een trainingswedstrijd is voor mij wil je toch graag wat laten zien. Ik zwom super, mijn fietsen was goed en nu dit.

Eenmaal op Mallorca weinig veranderd. ik voelde gewoon pijn bij wandelen en over hardlopen hoef je het helemaal niet te hebben. Gelukkig heb ik zelf wel wat medische kennis uiteraard en ik heb de eerste dagen alleen maar gerust, licht gezwommen en wat gefietst. Verder heel veel mijn lies gemasseerd, gekoeld en gerekt. Ik dacht mijn enige kans is om niet die lies te belasten tot aan de race dus besloten helemaal niet te lopen en ik kan je zeggen daar word je best onzeker van. Wel besloten dat als het niet gaat dan is het jammer. Ik ga hier niet een of andere chronische liesblessure oplopen en dan mijn hele seizoen straks naar de k.... is voor 1 wedstrijd. Woensdag voor de race kon ik mij toch niet inhouden en besloot om toch een kwartiertje te lopen om te kijken of ik mijn loopschoenen überhaupt wel neer hoef te leggen in T2. Het lopen ging maar ik voelde elke stap mijn lies en daarna helemaal. Pfff heb nog 2 dagen. besloten die 2 dagen niks te doen en 3 keer per dag te koelen en te masseren. Het hielp. Vrijdag voelde de lies ineens veel beter, of was dit omdat ik zo graag wil? Moeilijke beslissing. Soms is uitstappen knapper dan uitlopen.

Raceday: Ik voelde me prima. Veel beter dan vorig jaar uiteraard maar ook veel minder zenuwachtig. Ik had zoiets van ik ga hard zwemmen, gedoseerd fietsen en met lopen zie ik het wel. Gaat het niet stap ik uit. Het zou wel erg warm worden vandaag dus veel gedronken de afgelopen dagen ook met extra electrolytes. Ook mocht ik ook nog eens een uur later starten dan vorig jaar als 1 van de laatste age groups. Lekker uitslapen denken mensen dan? Nou nee je moet toch vroeg in de wisselzone zijn. En daarna wat moet je dan? Rustig een goede warming up gedaan dan maar en lekker kunnen kijken naar de start van Ruben, Mink en Rob. Het grootste nadeel van het laat starten is dat je om ongeveer 12 uur aan het lopen begint precies wanneer de zon echt begint te branden.

Het zwemmen ging prima alleen werd er in mijn agegroup ontzettend hard gezwommen. Ik kon rustig mijn slag vinden en zwom ruim 2 minuten sneller dan vorig jaar. 26 minuten is een prima tijd hoewel ik donderdag wat sneller had gezwommen maar had nu wat extra meters gemaakt onder andere door wat drukte van de achterblijvers uit de vorige startgroep.

de wissel T1 Ging ook prima hoewel dit absoluut de langste wisselzone is die je ooit gaat meemaken. Over de 2 wissels vanaf het strand loop je bijna 800 meter (op blote voeten) en dat is erg veel. vandaar dat je bij deze race zeker 7 tot 8 minuten kwijt bent.

Inmiddels ken ik het fietsparcours goed en na mijn halve in Almere waar ik voor het eerst echt gedoseerd gefietst had wilde ik dat nu weer doen. Het parcours is een lange aanloop naar een serieuze lange klim, een technische afdaling en vervolgens nog zo een 40km naar de wisselzone waar veel wind kan staan. Gelukkig was de wind richting redelijk gunstig hoewel je het sommige stukken nog best tegen had. Na ongeveer 3km fietsen verloor ik mijn reparatie bidon die ik met 3 elastiekjes extra had vastgezet maar de bidonhouder brak gewoon af. Even getwijfeld maar risico genomen en doorgereden maar je snapt dat als je dan lek rijdt is het over.

Op de klim had ik mij voorgenomen rustig te rijden om na de klim iedereen in te halen. Het kostte wel ontzettend veel moeite om niet harder te gaan op de klim. Ik werd aan alle kanten voorbij gereden maar hield mij aan het plan. Een mooie uitdrukking die ik ergens had gelezen (ik geloof verslag van edo) is "plan the race, race the plan" en dat gaat nu prima op. Door de late startgroep was het wel erg druk op de klim maar helemaal in de afdaling wat ik erg jammer vond want ik daal een stuk harder dan de meeste. Er stond opeens ook een ambulance midden op de weg omdat 2 dames bergaf iets te letterlijk namen. Niet zo hard gedaald als vorig jaar dus maar opzich prima. Daarna begon mijn inhaalrace en ik was nog super fris dus kon makkelijk 40 a 50 per uur rijden tot aan Alcudia. Wel was er een klein lusje anders in het parcours. Na de klim moesten we meteen linksaf over een slechte weg met kuilen en 1 stuk weg moesten ze donderdag nog aanleggen. Het was te doen maar het oude rondje was vele malen beter maar die weg mochten ze niet meer gebruiken. Er was ongeveer 3km echt heel slecht met zand en grind en je snapt dat als je geen reserve spul meer hebt je met redelijk gespannen billetjes op de fiets zit. Gelukkig gebeurde er niks en kon ik lekker doorrijden. Ik reed 2.28 en dat is 36.5 gemiddeld ongeveer. Behalve winaar Andreas Dreitz rijden de pro's hier vandaag ook (net) geen 40 gemiddeld en fietsen ongeveer 2.16-2.18 dus ik was erg tevreden met deze tijd. Zeker als je bedenkt dat ik echt met de rem gereden hebt.

Na het fietsen voelde ik mij nog heel erg fit en dat was het plan. Mijn hartslag bij het fietsen was gemiddeld 150 precies volgens plan om het bij het lopen te verhogen richting de 155. Als dat lukt heb je de race goed ingedeeld waar mijn hartslag vroeger altijd zakte bij het lopen omdat ik simpelweg door mijn energie heen was en alleen nog op vetten vooruit kon komen. Wel was de tempratuur inmiddels flink opgelopen en was het serieus warm met heel weinig wind. Ik wilde ongeveer 1.24 1.25 lopen. Dat is 4 min pkm en dat zou moeten kunnen maar de tempratuur is niet echt in mijn voordeel en de vraag was wat mijn lies ging doen. Gelukkig voelde ik mijn lies helemaal niet en dat was mooi. 1e km nog een beetje rustig begonnen maar daarna de gashendel open. Ik kon de eerste 2 rondes prima het geplande tempo lopen maar de laatste ronde was ik echt zooooo warm.

De aidstations stonden best ver uit elkaar en waren erg druk en ik kon mij niet genoeg meer koelen en moest het tempo iets laten zakken laatste ronde naar 4.30 pkm maar liep nog keurig 1.29 en dat was in deze hitte opzich prima. Vooraf had ik 4.30 (eindtijd) in mijn hoofd en ik had Amber vooraf gezegd (om beetje rekening te houden met het supporteren) 25-27 minuten zwemmen, 2.30 fietsen en 1.25 tot 1.30 lopen. Prima berekening achteraf dus want ik kwam met 4.31 binnen.

Super blij met dit resultaat en blij dat ik geen last meer had van mijn lies wat eigenlijk heel raar is aangezien ik woensdag nog last had met wandelen. Mijn tijd was genoeg voor een top 10 plek in mijn agegroup en dat verbaasde mij wel enigszins. Ik had hoger verwacht alleen er was gewoon een heel sterk veld. Winnaar in mijn groep had 4.09 en 3 man had 4.15. Er zaten er wel 5 rond de 4.27. Die moet ik de volgende keer proberen te pakken. Bij de prijsuitreiking zag ik wel nog zo een 6 tot 10 kg verschil met mijn leeftijdgenootjes.

Met zwemmen en fietsen kan ik prima mee maar een jongen in mijn agegroup liep 1.15 en dat lukt mij echt niet in een halve triathlon. Lopen moet dus nog beter.

Rob, Ruben en Mink hadden ook een prima race gehad en Mink won zelfs zijn agegroup met meer dan 20 minuten voorsprong op de nummer 2. Na de race dus nog even naar de prijsuitreiking.

In mijn agegroup waren 3 slots voor het WK in Canada te verdelen. Ik had daar dus geen recht op maar er waren veel agegroups waarbij mensen de slots niet aannamen en die slots gingen naar andere agegroups. In mijn agegroup kwamen er 2 slots bij maar ook in die groep kon niet iedereen een reisje Canada veroorloven en had ik toch nog gekund maar ook wij hadden zoiets van het is toch wel erg duur en ik wil volgend jaar ook wat wedstrijden doen waaronder misschien wel 2 hele en dat is ook niet gratis. Geen reisje Canada dus maar dat is helemaal niet erg. Canada doe je niet voor een weekje en als je er helemaal geen rekening mee had gehouden is zo een reis toch wel erg duur. Bewaar het liever voor Hawaii (mocht dat ooit lukken :) ;) wie weet)

Bedankt voor het lezen en de support. Heb geprobeerd dit kort te houden maar is dus niet gelukt helaas. Speciaal dank aan mijn Team, mijn supporters ter plaatse, sponsoren van Team TTW, mijn eigen privé sponsor Eeterij de Schalkse, Coach Chris Brands en iedereen thuis ontzettend bedankt. Steun is enorm belangrijk in deze sport. Nu op naar Roth!!!!!!!!!! (via Eredivisie, Stein)
Aankomende zondag mag ik meteen aan de bak voor het NK Olympische afstand in de eredivisie. Gelukkig ben ik als extra atleet ingeschreven want ik heb nog best veel spierpijn van Mallorca. Ik tel dus niet mee bij de 4 atleten die voor het eredivisie team zijn ingeschreven dus kan rustig lopen als ik dat wil en het team helpen daar waar nodig. Ik heb er in iedergeval veel zin in.

Steff

Terugblik 2013 / Overstap Team TTW / planning 2014

Ups en downs in 2014 een kort overzicht:

Egmond Combi: Matig, fietsen ok, lopen offday

Schoorl: Prima race volgens schema

Mallorca 1/2: erg slecht maar ook erg ziek, zonder voeding racen is niks. toch blij met mijn finish en ook nog binnen de 5

Weert Sprint 1e divisie: Prima wedstrijd 5e plek, Zwemmen ok, Fietsen super, lopen matig

Woerden 1/4 run bike run: Prima wedstrijd. Super goed gefietst 4e plek.

ATC Almere OD 1e divisie: Zeer tevreden met mijn 1e podiumplek. Zwemmen ok, Fietsen top, lopen ok

Huizen OD: Superrace. Zwemmen goed, fietsen uitstekend en ook goed gelopen. Zeer blij met de 2e plek in dat deelnemersveld.

Stein 1/2: 24 minuten sneller dan een jaar eerder maar slecht ingedeeld. te hard gefietst, lopen ging nergens over. ontevreden met 30e plek.

Nederhorst 1/8: DNF hard gevallen

Utrecht OD: 5e plek en gezien omstandigheden een week eerder wel tevreden mee

Schagen sprint: Niet goed, off day maar wel hard gelopen.

Weesp 1/4: Dubbel gevoel. Prima tijd maar geen goede race. Fietsen was slecht voorbereiding vooraf slecht (door omstandigheden).

1e divisie Enschede: Top tevreden met 2e plek in een weekend waar ik niks van had verwacht

Almere 1/2: Zeer tevreden met de 7e plek. Hele rappe fietstijd en een prima race onder nederlandse omstandigheden.

Marathon Amsterdam: Race ontevreden, tijd toch wel tevreden

(complete verslagen hieronder te lezen)

Na de marathon ook bericht gehad van Team TTW of ik in 2014 bij hun wilde meedoen. Meteen ja gezegd uiteraard. Dit seizoen een leuke tijd gehad bij TVH maar eredivisie is toch weer een stapje hoger en hoop dat ik me daardoor ook beter kan ontwikkelen. Het nadeel is dat de eredivisie gericht is op korte afstand en mijn grote doel voor 2014 is de hele Challenge in Roth. Toch denk ik wel wat korte wedstrijden te kunnen doen en heb daar ook veel zin in. TTW heeft een leuk en ambiteus team en ik ben 1 van de 4 nieuwe jongens. Ook het trainen met het team is sowieso al goed voor de ontwikkeling. Het team heeft een duidelijke top 10 ambitie en dat spreekt mij aan.

Mijn (voorlopige) planning voor 2014:

11-01-2014: Strandrace Egmond MTB 36km

12-01-2014: Halve marathon Egmond 21.1km

09-02-2014: Schoorl run 30km

10-05-2014: Ironman Mallorca (70.3) 1.9-90-21.1km

09-06-2014: Triathlon Woerden 1-40-10km

22-06-2014: Triathlon Stein 1/2 1.9-90+-21.1

20-07-2014: Challenge Roth 3.8-180-42.2km

07-09-2014: Triathlon Weesp 1-40-10km

De eredivisie wedstrijden zijn onzeker, we moeten tegen die tijd uiteraard nog een verdeling maken wie waar start, ik kijk vooral naar de OD's en de teamrelay.

Verder zal ik na Roth nog wat trainingswedstrijden plannen als voorbereiding op Weesp.

De halve in Almere of Leiderdorp lijken mij ook leuke wedstrijden voor 2014 maar dat hangt even van de rest af nog.

Marathon Amsterdam 2013

Op 20 oktober stond de marathon van Amsterdam op het programma. Vroeg in het seizoen had ik deze wedstrijd al gepland maar mede door de Challenge in Almere die ik later had toegevoegd was ik best wel moe in de periode voor de marathon. Duurloopjes kon ik bijna niet meer in mijn zone lopen en alles wees erop dat ik even rust nodig had. Ik ging wel op vakantie naar Tenerife maar omdat ik maar 1 maand had besloot ik 2 weken door te trainen en de laatste 2 weken weinig te doen. Ik voelde mij naar 1 week rust ook stukken beter maar werd in de laatste week ziek. Gelukkig geen koorts gehad maar ontzettend verkouden en hoofpijn. na 2 dagen op bed liggen, heel veel stomen en strepsels had ik nog weinig vertrouwen in de marathon maar had besloten toch gewoon te starten.

Uitstappen kan altijd nog. Geen ideale voorbereiding dus maar ik had een goed seizoen gehad en best veel gelopen dus ik hoopte toch de 3:04 van vorig jaar te verbeteren. Onder de 3 uur was dan ook zeker de bedoeling maar ik had wellicht nog iets sneller in mijn hoofd.

Gezien de voorbereiding wist ik niet meer echt wat te verwachten. Ik had mij voorgenomen om met 4.00 min per km weg te gaan en dan zie ik het wel. De eerste km's gingen prima op schema maar de hs was veel te hoog, 166 terwijl mijn omslagpunt 161 is. Hmmm ik deed maar net of de hs band kapot was want ik had voor deze snelheid getraind en niet om 11km per uur te lopen. Ook voelde de hs totaal niet hoog en de Garmin is wel vaker van slag dus gewoon doorlopen maar. Het ging heel makkelijk en ik moest mij constant inhouden om niet harder te gaan en dat is prima bij een marathon. De 1/2 marathon split was in 1.24 dus prima op schema en dat voelde ook helemaal goed maar vanaf km 27 kreeg ik het ineens erg moeilijk. Meteen besloten het tempo te laten zakken voordat ik helemaal stil sta. Als ik vanaf nu alles onder de 4.30 pkm loop kom ik iniedergeval ruim onder de 3 uur. De laatste 5 moest het tempo echt laten zakken maar vooral door blaren die ik normaal nooit heb en ik liep niet op nieuwe schoenen of sokken ofzo. Het ging allemaal dus niet perfect maar liep wel een pr en kwam binnen in 2.58.30.

Een schema van niks maar toch tevreden

Niet helemaal het doel maar wel tevreden mee in mijn 2e marathon. Volgend jaar moet ik er eerst nog voor gaan fietsen en zwemmen en dat is het grote doel. Na deze laatste wedstrijd van het seizoen mezelf toch maar beloond.

Marc Schouten ook binnen de 3 uur binnen

Prachtig bruin spul

Triathlon Almere 1/2 Challenge

Op 14 september stond de Challenge van Almere op het programma. Voor mij gelukkig de halve. Na een periode mooi weer waren de voorspellingen zeer slecht te noemen en dat was ook zo. Het was een zware wedstrijd met K.. weer en veel materiaal pech. Gelukkig is dat laatste mij niet overkomen.

Almere was niet een van de wedstrijden waar ik echt mijn seizoen op heb gezet maar natuurlijk wil ik wel goed presteren. Ik had in juli mijn tijdritfiets verkocht en zou in augustus mijn nieuwe TT bike krijgen en dat wilde ik mooi gaan testen in Almere. Helaas had de levering wat vertraging en dus kreeg ik de fiets pas op de dinsdag voor de wedstrijd. Meteen een dilemma want hoe slim is het om met een onbekende nieuwe fiets te gaan rijden? Ik had wel een prima koersfiets maarja in de polder heb je toch echt heel veel aan een tijdritfiets. Gelukkig kon ik doormiddel van mijn oude maten de fiets helemaal hetzelfde afstellen en met wat hulp van top mechanieker Robert Mijwaart hebben we de fiets op tijd klaar kunnen maken. Donderdag een testrit op gedaan en dat voelde meteen prima. Einde discussie dus. Ik start op de nieuwe fiets. Dilemma 2 was de wielkeuze. Vanwege het slechte weer hadden toch veel atleten gekozen om met draadbanden te rijden ipv tubes. Ik rij altijd op tubes en ja de kans op een lek is aanwezig zeker met nat weer maarja bij clinchers is dat net zo goed. Ik kan veel sneller een tube vervangen dan een draadband en lek is lek. De tubes heb ik zelfs nog gevuld met anti lek vloeistof en tegen hele grote gaten helpt geen 1 systeem. Dan heb je bij het vervangen van een tube tenminste ook een nieuwe buitenband en hoef je niet te zoeken naar steentjes of glas. Toch maar besloten om gewoon op tubes te rijden dus. Zeker een risico maarja je moet wat. Wel heel erg lang getwijfeld maar vrijdag mijn fiets ingeleverd en dan was er gelukkig geen weg meer terug om te veranderen.

Zaterdag om 05.00 op om 3 uur voor de start te beginnen met eten. Erg vroeg voor een halve maarja opzich logisch omdat Almere natuurlijk vooral om de hele draait. Het weer was al slecht maar ik had er opzich niet zo heel veel moeite mee. Het was helemaal niet koud dus wat dat betreft viel het wel mee. Ik zat alleen heel erg in over lekrijden. Met dit weer heb je dat vrij snel en dan koel je wel heel erg af als je in de regen bandjes gaat wisselen. Goed niet meer aan denken.

Alles was klaar en we konden starten. De starttijden vond ik wel een beetje vreemd. Wij starten 40 minuten na de hele die 2 rondes zwemmen. Dat betekent dat wij te maken krijgen met de wat langzamere zwemmers van de hele. Dat is niet leuk voor ons maar ook niet voor die atleten. Dat hadden ze misschien beter andersom kunnen doen of met een groter gat. Bij de start was ik goed weg maar bij de boeien waren er toch erg veel rooie badmutsen (atleten van de hele) waar ik toch wel last van had. Goed niet aan storen. Opzich prima verder kunnen zwemmen en met 28:42 was ik weer op de kant. Geen toptijd voor mij maar ook niet ontevreden. Als 40e uit het water van de 445 atleten op de halve was opzich wel ok maar ik moet dus aardig wat goedmaken. De wissel ging prima en ik kon eindelijk gaan knallen op mijn gloednieuwe speedmax.

Het fietsparcours was vooraf het meest besproken onderwerp. Er zaten wat gevaarlijke punten in en slechte fietspaden en als Almere een Challenge is geworden en dus ook Challenge inschrijf gelden vraagt dan verwacht je ook een Challenge parcours. Daar is al veel over gezegd ik vond het stuk bij Zeewolde krap maar omdat het daar rustig was had ik er weinig last van maar je haakt zo in een stuurtje van iemand anders dus dat was wel oppassen. Het begin vond ik veel gevaarlijker en dat had ook deels met het weer te maken natuurlijk. De organisatie heeft natuurlijk ook met de gemeente te maken en kan niet overal zomaar een parcours neerleggen maar de rotondes en fietspaden in het begin vond ik erg verwarrend. Dan weer linksom, dan rechtsom, dan weer het fietspad op en met dat natte wegdek en die witte pijlen was dat erg link maarja dat komt echt door het weer. Verder veel opstaande randjes en kuiltjes op die fietspaden ach. Goed opgelet en gelukkig ongeschonden doorgekomen.

Eenmaal op de Oostvaardersdijk was het bekend terrein en kon de gashendel open. Ik heb 3x een halve gedaan (2x Stein en 1x Mallorca) en vaak ging ik door te hard fietsen kapot. Dat wilde ik vandaag voorkomen dus afgesproken om de hartslag onder de 150 te houden, voor mij zone 3. Dat lukte prima en is ook een stuk makkelijker in Almere omdat het zo plat als een pannekoek is. Op de dijk ging het tegen de 50 gemiddeld en ik bleef maar mensen inhalen. Ik dacht nnog ga ik niet te hard maar de hs was prima. Knardijk hetzelfde verhaal ik reed toch gewoon op de klinkers omdat ik dan veel makkelijker kon inhalen. Verder goed op mijn voeding letten waar ik vandaag eens extra aandacht aan had gegeven omdat ik volgend jaar een hele ga doen wil ik toch even het een en ander testen. Het tempo zat er goed in en ook Zeewolde ongeschonden doorgekomen. Wel was ik nog steeds zo bang voor die lekke band want ik had er al 100 zien staan maar gelukkig overkwam het mij niet. Wel werd je flink op de proef gesteld door het parcours. Kuilen, nieuwe brug met vers grind in Zeewolde, en op de Dijk nog meer steentjes, bruggetje met kippengaas alles heb ik gezien. Ik moest alleen ontzettend plassen dat heb je vaak met koud weer omdat je gewoon minder zweet. Ik probeer wel eens gewoon van de fiets te plassen zeker met regen maakt dat niet uit maar ik kan het niet. Kan me niet ontspannen en ik weiger om af te stappen dus de laatste km's met geknepen blaas gereden. Ik zag inmiddels bijna geen oranje startnummers meer (halve afstand atleten) dus ik zat redelijk in de wedstrijd. Van Cornee hoorde ik vlak voor de wissel plek 7. Wauw dat is mooi.

De 2e wissel ging erg snel en nog geplast ook dus dat was super. Ik had bijna 41 gemiddeld gefietst in een tijd van 2.14 dus was even bang dat het toch te hard was maar dat viel mee ik kon meteen lekker lopen rond de 4 minuten p km. Wel voelde ik een beetje kramp opkomen maar met cola spoelde dat aardig weg. De looprichting was de eerste ronde wel onduidelijk. Er liep nog bijna niemand en er was een hek omgevallen dus het was even gokken of ik wel goed ging. Ook erg saai dat er natuurlijk nog helemaal geen publiek stond maar gelukkig kon ik mezelf goed motiveren. Ik hoorde van Niek Heldoorn dat Terrence Olaria de enige nederlander voor mij was en dat ik na 1 ronde een flink gat had dichtgelopen en nu nog op 2.15 zat. Dat motiveerde mij wel om nog meer te knallen maar toen ik dat deed kwam de kramp echt doorzetten en had ik helaas het tempo moeten laten zakken naar 4.20, 4.30 per kilometer. Jammer toch is even advies inwinnen hoe ik dit nou kan voorkomen want ik had energie zat.

Uiteindelijk over de finish gekomen als 7e overall en 2e Nederlander in een internationale wedstrijd. Uiteraard was de halve lang niet zo sterk bezet als de hele dat is logisch maar er stonden hier ook geen koekenbakkers aan de start. In tegenstelling tot het parcours van vorig jaar was het nu iets langer.

Ik had 2km gezwommen, 91.2 km gefietst en 21.67 km gelopen volgens mijn Garmin. Dan nog de wissels waarin je helemaal de kelder in moet lopen wat bijelkaar gewoon 8 minuten kost en het slechte weer was ik zeer tevreden met een tijd van 4.26.

Eindelijk een halve die ik goed heb ingedeeld en een voedingsplan dat goed was en dat geeft vertrouwen. Heel blij met dit resultaat en met de supersnelle 2e fietstijd van de dag.

Iedereen bedankt voor de aanmoedigingen en ook alle vrijwilligers en organisatie bedankt. Ïk denk dat het parcours minder gevaarlijk was dan het leek het weer was ook gewoon heel erg vervelend en dat is gewoon pech. Het parc fermee de wisselzone en de zorg na de finish vond ik perfect. Wel had ik even een probleempje met de beveiliging die mij vertelde dat ik mij fiets pas na 17.00 kon ophalen. Gelukkig snapte ze vrij snel dat dat niet zo handig was en kon ik toch gewoon naar huis.

Uitslag: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2013/sep/14/almere/UitslagHTTot.html

Triathlon Rutbeek Enschede TVH teamwedstrijd

Op 2 september gingen we met de TVH voor de laatste eredivisie triathlon wedstrijd naar Enschede voor de Rutbeek triathlon. Het was het weekend na triathlon Weesp en het weekend van sluis en bruggen feest (voor de weespers bekend). Ik ben daar donderdag en vrijdag ook nadrukkelijk aanwezig geweest en had de zaterdag absoluut nodig om te herstellen. Een wat ongewone voorbereiding dus met weinig slaap en wat andere ingrediënten die niet passen bij de ideale wedstrijd voorbereiding maarja voor mij lag de prioriteit toch echt bij Weesp en bij Almere over 2 weken. Echt erg vond ik het niet. Lekker racen zonder verwachtingspatroon.

Het mannen team had een top 10 plek te verdedigen en we wilden ook met een sterkt team starten. Helaas kon Bas Aalst toch niet dus nam Joris Huikeshoven gelukkig zijn plek nog in. Verder deden de toppers Pete Mcdeansky en Tom Fruit mee :)

Gelukkig bestond de wedstrijd uit een ochtenddeel (sprintwedstrijd) en een team estafette. Want voor alleen een sprint vind ik Enschede echt een eindje rijden.

Bij de sprint was het dus ieder voor zich en ik was ok weg bij het zwemmen. We hadden een starter die de laatste 5 seconden ging aftellen. Dat had ik nog nooit meegemaakt maar bij 2 was iedereen al weg. De eerste 375 ging prima en daarna zakte ik langzaam naar achteren. Pfffff toch best moe. Als 19e uit het water en de grote inhaalrace kon beginnen.

Op de fiets ging het gek genoeg super. Geen rare dingen vooraf had lekker mijn tempo te pakken en het was een breed en overzichtelijk rondje met hier en daar een scherp bochtje. Bij de eerste vergiste ik me wel en raakte met mijn trapper de grond. Oef iets te vroeg bij getrapt dat ging maar net goed. Inmiddels had ik er alweer een stuk of 10 ingehaald en ik fietste redelijk makkelijk. Toen kwam ik Peter tegen die heel goed had gezwommen en ook daar voorbij.

De 2e ronde dacht ik weg te rijden van de rest maar Tjeerd die op het parcours stond zei Steff kijk achter je een heel peleton. Oh jee niet weer dat stayer gezeik. 3x heb ik vol aangezet om weg te rijden en 1x lukte dat ook wel maar telkens werd ik terug gehaald door de groep. Dit heeft geen zin en ben de benen stil gaan houden. Ik heb het tenminste geprobeerd en 2 of 3 andere ook maar de rest deed helemaal niks terwijl het niet eens hele goede lopers zijn dus ze moesten wel.

De laatse km ben ik toch weer weg gesprint ik dacht ik wil iniedergeval wat seconde voorsprong op het lopen hebben. 20 sec op de fiets pak je zo maar probeer het maar eens dicht te lopen.

In de wissel hoorde ik iemand roepen 1 1 1. Ik dacht ok lig eerste dus en was zeer vlot weg. Had nog even iemand achter me maar na 1 km moest die lossen en eigenlijk was er van de groep niemand meer te zien behalve Kevin Sleegers die al 3x voor mij wist te finishen dit seizoen. Verder niemand van die stayeraars. Toch raar dat ze dan niet wilden fietsen.

Na 1.5 km keek ik eens naar voren en dacht krijg nou wat. Er loopt er nog eentje voor. Shit die had ik niet gezien. Bleek Thijs Koelen maar ik dacht ok heb nog genoeg tijd en een plekje meer of minder maakt niet heel veel uit er is nog een middag deel. Thijs liep op ongeveer 30 seconden en Kevin achter mij ook. Ik liep wel een klein beetje in en nam me voor om de laatste 2km iets te gaan versnellen om te kijken of ik nog wat dichtet kan komen. Ik wist dat de laaste 2 onverhard waren maar niemand had mij verteld dat het een mulle zandbak was. Sjonge wat een knollenveld was bang om mijn voeten neer te zetten. Ik kwam helemaal niet meer dichterbij daar en keek steeds even achterom maar ook dat gat bleef hetzelfde. Mooie 2e plek dus en klein inschattingsfoutje en daar baal ik dan toch van want had graag willen winnen maar had het vooral bij het zwemmen laten liggen.

Peter werd ongeveer 20e. Tommy 63e en Joris 100e. Wel jammer dat wederom bij een 1e divisie wedstrijd de jury niet op orde was. Voor mij maakte het opzich niks uit want niemand van die groep is voor mij geëindigd. De nr 1 zat er voor maar wellicht had ik dan zelf wel harder doorgefietst maarja. Niet ontevreden. 19e zwemtijd, 2e fietstijd, 6e looptijd.

Toen was het even wachten op het middagdeel. En toen sloeg de vermoeidheid ook een beetje toe. De grootste vraag was wel of geen wetsuit voor 250m zwemmen. Ik koos ervoor om het niet te doen omdat ik wel eens ruzie heb mijn pak over mijn enkels te krijgen en ik dus sneller kan wisselen maart vooral sneller door de wisselzone kan lopen. Achteraf misschien toch de verkeerde keuze want zwom als een baksteen maar het zou weinig uitmaken. Ik klokte de 5e tijd ongeveer en vond het wel best. Uiteindelijk zijn we 12e geworden met het team geloof ik en 11e in de eindstand van de 26 teams dus prima resultaat.

Nieuwtje: ik ga volgend jaar jaar mijn eerste hele triathlon doen en nog wel die van Roth wat absoluut een mooie wedstrijd moet zijn. Ik heb er heel veel zin in ook de weg er naar toe. Nu een goede voorbereiding gehad voor de 1/2 Challenge Almere. Ik heb veel vertrouwen in een goed resultaat de 14e. Daarna lekker 2 weken naar tenerife en 20 oktober de Amsterdam marathon. Genoeg te doen dus!!!!

Triathlon Weesp 1/4

Triathlon Weesp. Ja er zijn veel belangrijkere wedstrijden maar voor geboren Weespers blijft de prestatie drang bij deze wedstrijd toch erg groot. Logisch? Ja als plaatselijke wedstrijd maar ook vanwege het publiek. Ik heb dit seizoen veel wedstijden gedaan. Eerste divisie, ironman maar bij weesp staat zoveel publiek dat is niet normaal (maar wel heel fijn). Het WK Weesp is altijd belangrijk.

De wedstrijd

Vooraf had ik hoog ingezet. Waarom niet? Ik had een goed seizoen gedraaid met hoogte en diepte punten. Maar de vorm was goed en ik had er veel vertrouwen in. Ook was ik stukken beter geworden in alle onderdelen ten opzichte van vorig jaar. Ik had er zin in dus dit kan wel eens mijn dag worden. Wel was het startveld ineens veel sterker dan de afgelopen jaren dus het zou zomaar kunnen dat je met een veel snellere tijd minder scoort. Maar dat maakte mij niet. Gewoon het maximale eruit halen. Alle spullen goed voorbereidt. Nieuwe tubes op mijn wedstrijd wielen gekit. De plaatselijke helden gingen elkaar weer flink te lijf met allerlei beloftes en bluf maar dat is altijd juist leuk. Dat zet iedereen scherp. De laatste weken op whattsapp en facebook gaat het alleen nog maar over het WK.

Toch ging het voorafgaand aan de wedstrijd mis. Ik heb een hekel aan mensen die excuses zoeken voor resultaten dus laat ik vast voorop stellen dat de mensen voor mij finishten daar stonden omdat ze simpelweg gewoon sterker waren die dag.

Bij het oppompen van me banden niks aan de hand. Ik had ze al helemaal opgepompt gehad een dag ervoor maar bij het verwijderen van het pompje (met een draai systeem vanwege disc wiel) draaide ik per ongeluk het ventiel mee. Ik kon dit wel herstellen maar na een uur was mijn band toch weer minder hard (niet leeg). Ik wilde het zekere voor het onzekere nemen en wilde het wiel wisselen. (ik neem altijd 2 setjes wedstrijd wielen mee) dit koste uiteraard wat tijd maar voor het nieuwe wiel had ik niet de juiste pomp bij me en het was mijn trainingswiel dus de tandjes op de cassete waren ook anders. Met de pomp van iemand anders toch nog lucht erin kunnen krijgen alleen meer dan 6 bar ging er echt niet in met die pomp. Goed geen weg meer terug dan maar zo. Ondertussen was het 11.52 dus had precies 11 minuten om van aquamarin naar de start te gaan en mijn wetsuit aan te trekken. Niet ideaal dus maar ik kon tenminste racen en probeerde me er niet teveel erdoor te laten storen. Toch is je mindset ineens heel anders. Ik was hardstikke opgefucked.

Zwemmen was druk en ik kwam slecht weg. Ik had mij voorgenomen om de benen van Michael Corneliz (clubgenoot) op te zoeken omdat die vaak redlijk 1 tempo zwemt maar daar kwamen 3 man tussen. Verder was het 1 slachtpartij. Gebeurt wel vaker maar nu bleef dat veel langer.

Misschien dat door 2 startseries er meer goede zwemmers aanwezig waren waardoor het langer bij elkaar bleef. Bas Ranzijn en ik hadden verschrikkelijk ruzie met 1 of andere dwaas die de hele tijd aan het zig zaggen was en op gegeven moment kwam ie helemaal over mij heen.

Ook Barry Dooper naast mij zat daarbij en per ongeluk heb ik hem daar een paar keer geraakt maar er was geen ontkomen aan. Pas na de 2e brug kwam ik in me ritme. De zwemtijd was dik een minuut sneller dan vorig jaar maar echt tevreden kon ik niet zijn. Wel kwam ik met Chris Brands uit het water en ook Barry zag ik nog in de wisselzone. Die hadden er dus net zoveel last van als ik. Ondertussen soleerde Menno Koolhaas alvast naar eenzame hoogte met het zwemmen.

Ik zat na de wissel een paar seconden achter Chris maar ik kon er niet bij komen. Hij liet even zien wat zijn specialiteit was. Ik had sowieso erg veel moeite op de fiets en dat lag echt niet aan een iets zachtere achterband. Misschien een gebrek aan serieuze warming up maar het liep voor geen meter. Barry zag ik op ongeveer 45 seconden rijden maar ik liep niks in of uit. Het was kansloos zat helemaal alleen en had niet de macht in de benen om op de fiets het verschil te maken wat mij normaal dit seizoen vaak wel lukte. Bas en Robert zaten ongeveer 30-40 seconden achter mij maar ook dat gat bleef redelijk gelijk. Daniel vond het wel leuk om machinist te spelen en gaf 20 andere enthousiastelingen de fietstijd van hun leven. Helaas werd er vooraan ook niet helemaal fair gereden begreep ik maar dat kon ik niet zien en dus ook niet over oordelen.

Ik kwam op plek 10 van de fiets met een 39.8 gemiddeld was dit de langzaamste gemiddelde van het seizoen maar dat komt natuurlijk ook door de bochten. In de wisselzone liep ik nog tegen Daniel en Frank Veltman aan en ging maar gauw weg. Frans van heteren zat op 30 seconden en ik was vastberaden die te pakken. Frans won 2 jaar geleden hier maar had vandaag duidelijk niet meer de kracht van toen. Het lopen ging erg lekker ik kon heel relaxd boven de 16 gemiddeld blijven maar keek toch vaak achterom of Daniel of Robert eraan kwamen. (Van vrienden wil je altijd winnen) uiteindelijk kon ik Chris voor mij zien lopen maar kon het niet dicht krijgen. Ook achter mij was er geen gevaar meer dus kon lekker doorlopen naar een tijd onder de 1.50.

Met 1.49.19 bereikte ik de finish en dat is ruim 5 minuten sneller dan een jaar geleden. Flinke progressie gemaakt dus maar toch niet helemaal tevreden. Met een wat beter fiets onderdeel had ik wellicht meer van voren kunnen finishen maarja ik ben ook weer niet heel ontevreden want top 10 in dit veld is echt wel ok. Mensen verwachten ook snel veel van je en dat vind ik best moeilijk. Ook al heb je goede wedstijden gedaan je maakt ook wel eens fouten.

Wel is het duidelijk dat druk blijkbaar niet aan mij besteedt is want de piek wedstrijden: Mallorca, Stein, Nederhorst en Weesp gingen niet zoals verwacht. De wedstrijden die ik als training deed: Woerden, Weert, Almere en Huizen gingen top. Je zou ook kunnen zeggen dat ik wellicht te vroeg heb gepiekt maarja. Ik ben niet ontevreden over Weesp want 1.49 en 5 minuten sneller is echt wel top maar had er gewoon meer van verwacht. Volgend jaar sta ik er gewoon weer want elke geboren weesper triatleet wil hier podium halen.

Op Menno Koolhaas stond vandaag geen maat. Die jongen is al een echte topper maar die gaat nog veel beter worden. ik hoop dat hij vanaf nu andere prioriteiten heeft dan dit WK.

Volgende week start ik in Enschede op de sprint en team relay van de eerste divisie triathlon en 14 september moet de halve van Almere mijn afsluiter worden van dit seizoen!!!!

Thnx en ook weer Dank aan mijn sponser Eeterij de Schalkse voor de steun en support en natuurlijk al die enthousiaste vrijwilligers en publiek die langs de kant stonden. Jullie zijn de echte winnaars!!!!!

Foto's van Monique van den Broek, Tiffany de Beer en Marlies van Oostveen

Triathlon Schagen sprint

Na Utrecht was het tijd voor triathlon Schagen. Een leuk sprint wedstrijdje op een donderdagavond waar toch wel een sterk veld staat onder andere door de mannen van Pro triatlon maar ook veel andere jonge talenten. Deze wedstrijd deed ik vorig jaar ook en dat was zeer goed bevallen vandaar dat ik nu weer wilde starten hier. Het is ook een van de weinige opties in juli. Deze wedstrijd was vooral bedoeld om ritme te houden en heb de hele week zwaar getraind vooral op lopen dus heel veel kon ik er niet van verwachten zeker in dit veld maar ik wilde me welk graag laten zien.

De hele week was het prachtig weer maar eenmaal onderweg werd er onweer aangekondigt en alleen in Schagen leek het wel. Ik had hier helemaal geen trek in (wie wel) want de weg werd supernat en omdat het zolang droog was ook zeer glad. Ik had ook helemaal geen goede banden ervoor en ik wilde geen onnodige risico's nemen ik vond 1x vallen wel genoeg. Gelukkig stopte het met regenen een half uurtje voor de wedstrijd en de weg was ook vrij vlot weer redelijk droog. We (Bas, Merel en ik) waren wel wat aan de late kant en daarom hadden we geen tijd meer voor een goede warming up laat staan een rondje inrijden. Dat is jammer want in een sprint is dat wel lekker maarja eigen schuld is niet anders.

Het weer van de afgelopen weken was zo warm dat de watertempratuur was opgelopen tot 26 graden. Dat het een non wetsuit zwem zou worden had ik wel verwacht maar 26 graden is gewoon lauw. Tevens is het water in Schagen het smerigste water waar ik ooit in gezwommen heb en geloof me ik heb in smerig water gelegen. Onderstaand bord stond er niet voor niets.

Zonder wetsuit zwemmen is voor mij erg nadelig. Natuurlijk zwemt iedereen zonder maar ik heb heel veel voordeel van een pak. Bij de start lag ik achter Marco Akershoek. Niet dat ik de illusie had om met hem mee te zwemmen maar die trekt wel een mooi gat waardoor er veel ruimte komt. alle andere snelle jongens lagen helemaal rechts. Akershoek was ik na precies 3 meter al kwijt maar ik was wel goed weg en lag redelijk vooraan. Toen ondervond ik nogmaals mijn waardeloze drijfvermogen zonder pak. De een na de ander kwam voorbij en uiteindelijk kwam ik pas op plek 24 uit het water en lag gelijk 3 minuten achter pffffff. Ik had wel een ruime minuut sneller gezwommen dan een jaar eerder en dat zonder pak. Kun je nagaan hoe slecht ik vorig jaar zwom.

De wissel ging prima en ik kon me opmaken voor mijn beste onderdeel. Omdat ik even geen tijdritfiets tot mijn beschikking had moet ik het doen met mijn omgebouwde koersfiets maar dat ging prima. Duidelijk was wel dat ik nog niet echt goed warm was. Het waren 3 rondes en elke ronde ging het sneller. Pas de 3e ronde kon ik echt flink doortrappen maar dan ben je er al bijna. Er strond best wel wat wind maar op lange rechte stukken had je die vooral mee en dat had ik liever andersom gezien omdat andere daar veel meer nadeel van hebben. Ik fietste niet echt een goede tijd maar opzich redelijk de gemiddelde die ik het hele seizoen wel haal. Iets minder misschien maar boven de 40 gemiddeld op een bochtig parcours is opzich ok. Tot mijn verbazing lag ik nog steeds niet in de top 10 na het fietsen en dat had ik wel verwacht. Uiteindelijk had ik de 9e fietstijd en er hadden jongens voor mij harder gefietst terwijl ik normaal sneller dan hun ben maar mijn gemiddeldes waren best ok. Goed niet te lang over nadenken. Zij zwemmen redelijk bij elkaar en hebben dus op de fiets ook meer aan elkaar. Ik moet altijd helemaal terugkomen.

De 2e wissel ging ook top en mijn benen voelde superfris. Heb ik dan onbewust toch gewoon te weinig gegeven op de fiets? ik liep heel hard weg en kon dat lange tijd vasthouden. Ipv dat ik normaal ingehaald word bij het lopen kon ik nu zelf mensen inhalen. Ik had ook weinig verval in het 2e deel en kon zelfs op het einde wat versnellen. Ik liep 17.34 en dat is voor mijn doen heel rap. Mijn Garmin gaf ongeveer 4.8km aan maar vorig jaar liep ik hier nog op exact hetzelfde parcours 19:00. Mooie verbetering dus en ik was overall ruim 4 minuten sneller dan een jaar eerder. door het lopen had ik toch nog een top 10 plek gehaald. Die eerste 7 waren niet te houden en liepen tussen de 15 en 16 minuten. Ik was toch zeer tevreden mede door het lopen terwijl ik in die week gewoon 85 loop kilometers had getraind.

Dit was de laatste wedstrijd voor de afsluiting van het seizoen. Ik doe nog Weesp 1/4, Enschede sprint + en team relay en Almere 1/2. Nog even de puntjes op de i zetten in augustus om te kunnen vlammen bij die wedstrijden. Van mij mag de water tempratuur wel nog even zakken naar de 21 graden :)

Uitslag Schagen: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2013/jul/25/schagen/UitslagIndTot.html

Youtube verslag van de wedstrijd: http://www.youtube.com/watch?v=tW2qbg49-44

Triathlon Utrecht OD

Na mijn val vorige week was ik erg teleurgesteld. Uiteraard door het vallen maar ook door het hoogst waarschijnlijk missen van deze wedstrijd. Vanwege hechtingen en open wonden heb ik in iedergeval de hele week niet gezwommen en amper kunnen trainen en ik heb wat kneuzingen bij mijn ribben achter waardoor vol lopen lastig was maar hoe verder de week vorderde hoe beter ik mij begon te voelen en vrijdag heb ik besloten om alsnog te gaan starten zondag mits de zwemtraining op zaterdag zonder problemen zou verlopen. Dat was het geval dus ik ging toch naar Utrecht. De doelstelling was wel wat aangepast. Ik wist gewoon simpelweg niet hou het zou gaan dus ging lekker racen zonder verwachting maar zonder risico en als ik me niet goed zou voelen meteen uitstappen.

Na de warme dagen was het water goed opgewarmd maar er mocht gewoon met wetsuit gezwommen worden. Zwemmen ging zaterdag aardig dus ik verwacht hier niet veel problemen. Het duurde even voordat we konden starten maar ik was zeer rap weg. Na een paar honderd meter had ik wel door dat ik wat kracht mis om echt door te trekken ik ging steeds achter iemand anders aanzwemmen maar kwam met 21:29 het water uit en dat vind ik een prima tijd. zeker omdat de afstand gewoon klopte. Mijn Garmin gaf 1.56km aan dus 13:30 per km gezwommen en daar was ik zeer tevreden mee. Er zaten er alleen nog wel 12 voor dus de grote inhaalrace kan beginnen maar het gat tot de nummer 6 was heel klein.

Met de wissel had ik een flinke partij ruzie met mijn wetsuit maar uiteindelijk gaf hij zich gewonnen en liet hij mij beginnen aan het fietsonderdeel. Het fietsparcours is erg lastig met bruggen, scherpe bochten en een lekker straatje klinkers. Sommige vinden dat lastig maar ik vind dat wel uitdagend. Het rondje was iets langer ongeveer 43km. Ik had zelfs met Bas (die op de sprint zou starten) het rondje de dag ervoor verkend. Toch zat ik de 1e en een deel van de 2e ronde als een trut op de fiets. Ik was veel te veel aan het remmen en deed veel te voorzichtig. Opzich niet gek na vorige week maar dit heb ik nog nooit gehad. Na 2 rondes fietsen zag ik de teleurstellende 37 gemiddeld op mijn teller staan maar met 2 goede laatste rondes boven de 43 gemiddeld had ik mijn overall gemiddelde toch nog boven de 40 gekregen maar amper. Het was de 2e fietstijd van de dag slechts 18 seconden langzamer dan Remy Vasseur (die ook won in vandaag) maar het langzaamste gemiddelde van het seizoen voor mij. (halve triathlons niet meegerekend). Uiteraard had dit deels met het parkoers te maken maar vooral door de eerste 2 rondes.

Remy Vasseur en Gerbent van den Biggelaar lagen te ver voor maar ik kwam van de fiets met Richard de Groot, Carlo van de Bergh en Bob de Vries. Ik had dus een flink gat dicht gefiets maar had graag wat meer voorsprong gehad op deze mannen maarja is niet anders. Richard ging er meteen als een speer vandoor en dat tempo kon ik echt niet volgen. Hij liep uiteindelijk net als Remy en Gerbert een 34er dus dat was niet zo gek. Ik kon me even loslopen van Carlo en Bob maar ik had erg veel last van mijn ribben met lopen. Bij lopen heb je toch flinke schokken op je lijf. Zeker in een warme triathlon met fietsen ervoor loop je meestal technisch niet zo heel mooi meer. Athans dast geldt voor mij. Toen ik van mensen langs de kant hoorde dat de nummer 3 al 1.5 minuut voorsprong had was de motivatie om echt hard te lopen ook een beetje weg. Carlo kwam weer bij mij lopen en vroeg doodleuk: Heb je je dag niet? (Ik was in Huizen ruim voor hem) ik zei nee last van een val vorige week maar ik had eerlijk gezegd ook last van de warmte. Carlo liep iets van me weg en ging 40 meter voor me hetzelfde tempo lopen. Heel vervelend maar ik besloot mezelf niet kapot te lopen voor plek 4 als het voor podium was had ik misschien nog wel wat meer willen vechten maar de wedstrijden eind dit jaar zijn veel belangrijker voor mij maar Carlo was vandaag gewoon sterker klaar. Na de finish vond hij ook dat ik erg twijfelachtig aan het fietsen was. Het had dus beter gekund maarja ik kon gewoon simpelweg niet vol gaan en daar had ik vrede mee

Ik liep de race rustig uit en de top 3 had echt heel hard gelopen. Daar was ik fit waarschijnlijk ook niet bij in de buurt gekomen. Zwemmen was ok, Fietsen was voor mijn doen niet goed genoeg en lopen was gewoon slecht maar daar maak ik me niet zo druk om dat had een reden. Toch was ik zeer tevreden. Top 5 gehaald terwijl ik 5 dagen ervoor niet eens aan starten dacht. Ik ben blij dat ik nu weer vol kan trainen en alles gaat nu in het teken staan van Weesp en Almere. Tussendoor doe ik nog een sprint in Schagen maar puur om een beetje ritme te houden. Verder geen wedstrijden meer zodat ik vol kan trainen.

Ook weer een mooi krantenknipsel maar ik moet duidelijk weer mijn best doen want de stukjes worden steeds kleiner :)

1/8 triathlon Nederhorst

Voor het eerst in een wedstrijd was ik genoemd van tevoren als kanshebber en ook zelf dacht ik wel een redlijke kans te maken in Nederhorst. Vorm was top, weer was top maarja om te winnen moet je wel op de fiets bijven zitten. Ik ben hard gevallen op mijn hoofd en rug en kon helaas de race niet meer vervolgen. De schade valt gelukkig mee maar de teleurstelling is erg groot.

Prachtig weer was het in Nederhorst en ik had er zin in. Wel had ik een andere soort spanning. Als je ineens favouriet bent is goed doen niet meer goed genoeg. Je moet tenminste podium halen anders is het een tegenvallend resultaat. Heel anders dan de wedstrijden hiervoor waar het super is als je het podium haalt maar als je top 10 haalt is het ook goed. Ik was wel geconcentreerd en had er veel vertrouwen in.

Ik had echt het idee: vandaag ga ik winnen. Bij het parc ferme voor de start zag ik ineens Tjardo Visser die niet op de lijst stond. Dat ging vorig jaar ook zo, voor regionale toppers houden ze startplekken vrij. Ik was wel enigsinds verbaasd want ik weet toch bijna zeker dat ik hem de dag ervoor in de uitslag van Didam had zien staan. Dat bleek ook te kloppen, dus sowieso knap dat hij dan aan de start verschijnt maar mede daardoor was ik nog steeds in de winning mood.

Het zwemmen was weer een Le mans start en dat vind ik altijd erg fijn. Had besloten om in de buurt van Michael een clubgenoot van Ijselmeer te gaan staan omdat ik hij hard kan zwemmen. Ik was top weg rende het water in en deed nog een paar duikjes.

bij de laatste verloor ik mijn balans waardoor ik iets eerder moest zwemmen dan gepland maar dat was prima. Ik lag helemaal vooraan. Ik trok 100 meter goed door en toen kwam Michael naast mij zwemmen. Ik liet hem voor om lekker achter hem te kunnen zwemmen en dat kon ik prima volhouden. Na het keerpunt kwam ook Tjardo ernaast zwemmen en Peter Denenkamp zat er ook bij en met z'n vieren kwamen wij het water uit.

Eenmaal uit het water snel naar de wisselzone. Tjardo zou iets sneller wisselen omdat hij zonder wetsuit zwom. Ik deed dat niet omdat je een lang stuk kan lopen om je pak uit te krijgen alleen de benen eruit kost een paar seconden. Tjardo was dan ook sneller weg maar ik volgde op 20-30 seconden. Met fietsen zat het tempo er meteen lekker in en ik liep ook goed in op Tjardo (misschien was hij wel aan het wachten, dat weet ik niet). Hij kan heel hard lopen dus ik wilde op de fiets het verschil maken. Ik hoopte dat hij door zijn wedstrijd de dag ervoor niet vol kon doorknallen op de fiets en met het lopen. Bij het keerpunt zat ik er al dicht achter en na het keerpunt was ik er bijna bij en toen gebeurde het......

Ik wilde hem inhalen maar wel met een dusdanig verschil dat hij niet kon aanpikken. Het was op een wind mee stuk dus het ging al ruim boven de 50 km/h. Mijn ene elleboog tilde ik iets op van mijn ligstuur om bij te schakelen en de andere lag onstspannen op het kussen (je wilt niet veel spanning op je armen zetten op de fiets) maar toen reed ik over een hobbeltje die ik niet zag aankomen en mijn steunende arm schoot zo van het stuur af. Je kent het vast wel eens van een training dat je even een kuiltje of hobbeltje niet ziet en meestal gaat dat net goed, nu dus niet. Bammm daar lag ik. Ik klapte vol onderuit met mijn hoofd en rug op het asfvalt en bleef liggen op mijn buik. Ik lag daar en dacht meteen van: Steff dit was echt heel dom eikel. Ik lag helemaal open en mijn rug deed veel pijn. Ik wilde wel verder maar zag de tube van mijn wiel afliggen en mijn rug lag denk ik helemaal open, mijn helm was gebarsten en het vizier brak af. Ik dacht dit heeft geen zin meer in een sprint. Gelijk was de EHBO erbij die zei blijf liggen niet bewegen je kent het wel. Ik had helemaal niet zo heel veel pijn in het begin maar was vooral teleurgesteld en boos. Boos op mezelf. Welke pannenkoek valt er nou op een recht stuk op droog asfalt op een parcours met bijna geen bochten op de mooiste dag van het jaar? Toen begon alles toch wel even pijn te doen. En de EHBO zei dat ik diepe vleeswonden op mijn rug had dus ik moest sowieso naar het ziekenhuis. Met een busje werd ik naar de start gebracht en inmiddels hadden ook mijn familie en vrienden door dat ik niet meer in de wedstrijd zat.

Ik kwam bij de EHBO post had daarna mijn spullen gepakt en zijn naar het ziekenhuis gegaan. Ik zag nog net Tjardo winnen. Pffff dat is niet leuk om te zien dan, maar respect voor hem hoor. Top 10 Nk halve asftand en de volgende dag gewoon winnen is heel knap. Ik feliciteerde hem nog even en ging toen de auto in. Of ik had gewonnen? Dat weet je nooit maar ik denk dat ik een goede kans had gemaakt.

Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen was ik weer is niet de enige die bij de eerste hulp kwam. 14.30 binnen en om 19.30 naar buiten. Ongeloofelijk een EHBO in een ziekenhuis op zondagmiddag met 1 arts. Natuurlijk hebben mensen met ernstigere dingen voorrang maar als er 2 mensen binnen komen met dikke breuken of erger gaan ze dat dus nog afwegen tegenover elkaar ook. De arts was ook al erg lang aan het werk te herkennen aan haar goedemorgen groet om 17.00. Misschien moeten ze toch wat minder mensen uittloten op de medische studies maarja hele andere discussie.

Ik had inderdaad diepe vleeswonden die gehecht moesten worden en daar baalde ik van want Utrecht OD kan ik dus ook wel vergeten dan volgende week. Ook deden ze bloed en urine onderzoek en een CT scan. Leek mij allemaal een beetje overbodig maar dat was protocol bij mensen die met deze snelheid op hun hoofd zijn gevallen maar gek genoeg mijn hoofd had ik helemaal geen last van.

Ik was vol op mijn kop gevallen en had niet eens hoofdpijn. Zo zag mijn helm eruit daarna. Een dikke barst en deuk en vizier was afgebroken verder niks. Ik heb vandaag precies dezelfde helm alweer besteld want deze is top. Dus ALTIJD HELM OP ook in trainingen. Ik denk zelfs dat doordat ik de eerste klap op mijn helm ben gevallen de schade verder meevalt. Mijn rug was helemaal open geschaafd en mijn bil en schouders, handen en ellebogen maar mijn Trisuit was ook nog helemaal heel gek genoeg (topspul). Zelfs mijn fiets had gek genoeg niet eens een krasje. De snelspanner van mijn achterwiel en mijn remhendel hebben alles opgevangen. De arts zei dat ik geluk had gehad en dat klopt misschien ook wel want het had veel erger kunnen aflopen. Ik ben niet onderuit gegleden maar geklapt dus een heup of sleutelbeentje had je zomaar kunnen breken of nog erger mijn rug. Ik wil het echter liever formuleren als ik heb pech gehad maar had nog veel meer pech kunnen hebben, want hoe kan je spreken over geluk als je zo valt?

Hoe ik me nu voel is best ok. Die wonden op mijn rug trekken heel erg en zat vanochtend vastgeplakt aan mijn lakens maar verder gaat het best ok. Ik ben blauw geschaafd en beurs maar ben er denk niet lang uit. Utrecht volgende week komt denk ik te vroeg. Mijn hart zegt wacht even tot vrijdag maar mijn verstand zegt gewoon niet doen. Ik heb dit seizoen al mooie prestaties gehad maar deze 2 wedstrijden stonden met hoofdletters in mijn agenda. Daar baal ik nog steeds echt van. Ik kan ook gewoon niks de schuld geven behalve mezelf. Geen andere triatleet, niet het weer niet mijn fiets. Dat is ook wel jammer :)

Maar er zijn er nog 2 die ik met goed resultaat wil afronden dit jaar Weesp en Almere. Ik hoop in Schagen weer te kunnen racen, dat is over 2.5 week dat moet goedkomen. Was er dan helemaal niks positief? Jawel hoor het zwemmen. Ik zwom met de kopgroep mee en volgens mij onder de 6:30 en daar ben ik heel blij mee wanmt er waren toch wel sterke zwemmers aan de start dus dat gaat top.

Hieronder nog wat foto's van gister voor degene die het niet willen zien sluit je browser af maar het valt wel mee hoor.

1/2 Triathlon Stein 2013

Voor de 2^e keer start ik in de halve van Stein. Vorig jaar was dat mijn eertse halve en 3^e triathlon en de omstandigheden waren verschrikkelijk. Dit jaar heb ik wat meer ervaring en weet ik wat ik kan verwachten. Ik heb er iniedergeval heel veel zin in ondanks dat de voorspellingen wederom niet goed zijn. Na Mallorca wilde ik toch eindelijk eens een halve goed doen. Stein is een hele mooie pittige wedstrijd met veel klimmetjes en een heel sterk deelnemersveld.

Bij de start viel het weer reuze mee. Ik melde me vroeg bij de zwemstart. Waar ik vorig jaar uit respect nog op de 4^e rij ging liggen wilde ik nu vooraan starten. Vorig jaar kwam ik helemaal in de knoei en zwom ik 34 minuten. Dat moet nu beter. De lijn ging omhoog en iedereen begon met zwemmen. Ik dacht nog ik hoor niks maar ga toch mee en ik was supergoed weg. Ineens voelde ik allemaal golven en toen ik omhoog keek zag ik 5 boten voor me. Valse start dus en we moesten allemaal terug. Toen ik naar de kade keek zag ik dat de helft ook nog op de kant stond. Ach ik vond het niet zo erg. Was ik vast een beetje ingezwommen. De 2^e start ging ook goed en weer was ik goed weg. De opdracht was simpel. Alle favorieten hadden een gouden badmuts dus zolang ik tussen de gouden mutsen zwem is het goed. Vorig jaar lagen er 2 boeien aan de overkant en dit jaar maar 1 om de drukte wat minder te maken maar ze hadden het parcours nergens ruimer gemaakt. Binnen 12 minuten had ik ronde 1 al gedaan en in de 2^e ronde ging het ook prima. In 24 minuten was ik klaar maar ik wist meteen dat het parcours flink te kort was. 2 weken geleden in huizen zwom ik langzamer op 1500 meter en dit zou 1900 moeten zijn. Uiteindelijk had mijn Garmin 1.69km gemeten dus als nog een prima zwemtijd voor mij en de 21^e tijd in het deelnemersveld.

De wissel ging super snel en makkelijk en uiteindelijk had ik de 4^e snelste wissel van de dag (ook wel is leuk) en ging ik samen met Yvonne van Vlerken en Pieter Helin T1 uit. Het tempo zat er gelijk goed in en ik haalde snel veel mensen in. Ik zat ook niet zo ver achter nog. Olaria en Diederen waren vooruit maar de rest zat maar op 2 minuten. Vlak voor de afdaling van de slingerberg kwam ik Dirk Wijnalda alweer tegen. Hij gebaarde me om met hem mee te gaan maar hij ging alweer zo hard ik dacht als ik dat doe dan word het niks meer. Helin ging wel mee en uiteindelijk ik ook maar Helin zag ook dat Dirk iets te hard ging.

Uiteindelijk kwam ik in een mooi groepje met nog 2 andere maar elke keer op Snijdersberg moest ik een gaatje laten. Nee ik ben absoluut geen klimmer. Ik kan heel hard een kort bergje opknallen maar als je dat hier gaat doen kan je na het fietsen meteen stoppen. Nadeel was wel dat na de Snijdersberg er een lang stuk wind tegen komt dus af en toe wat mensen om je heen is geen overbodige luxe maar ik besloot toch mijn eigen race te rijden. Gek genoeg ging ik in mijn eentje in de wind tegen en afdaling stukken harder want ik kwam telkens weer terug. Na 2 rondes fietsen reed ik ergens in de top 10 en ik voelde me prima. Eet goed, drink goed nergens last van. In de 3^e ronde reden ze weer iets bij mij weg en ineens kwam ik bij Martijn Boot aan met Bart Candell vlak achter mij. Ik dacht mooi als ik hier bij kan blijven kom ik redelijk vooraan van de fiets maar begin 4^e ronde begon het met regenen en ik sloeg helemaal vast. KRAMP van mijn teennagels tot aan mijn neusvleugels niet normaal. Uit het niets. Heel vreemd ik heb energie zat maar kon niet meer aanzetten. Uiteindelijk moest ik zelfs van de fiets af en ik verloor 6 minuten in 1 ronde ten opzichte van mijn vorige rondjes. De eerste rondes gingen steeds in 38:30 en nu ikneens 44:00. Pff en echt niet te hard gefiets ik zat ruim onder mijn tempo’s die ik in korte wedstrijden fiets. Maar goed ik was er bijna uiteindelijk komt van Vlerken weer voorbij en met haar kom ik de wisselzone weer in.

Ik ging als 15^e aan het lopen beginnen maar baalde van die laatste fietsronde. Ik had toch nog de 21^e fietstijd maar Ik zat precies waar ik wilde zijn en voelde me prima en dat was ineens weg. Ik dacht nou eindelijk lopen maar was heel benieuwd of de kramp wegbleef. Antwoord nee. De eerste 2 km ging prima en daarna sloeg ik helemaal vast weer. Ik moest stoppen, kon geen stap meer verzetten. Rekken strekken hielp allemaal niet. Toch maar doorbijten maar 21.5 km is echt heel lang zeker met al die heuveltjes en berg af was nog het aller ergste. Doordat echt hardlopen niet meer ging zakte de hartslag nog meer en met die regen krijg je het dan nog sneller koud dus elke ronde werd de kramp erger en doordat je te weinig zweet moest ik 3 keer plassen tijdens het lopen. Doel was vooraf om tussen de 1:25 1:30 te lopen maar dat zat er zeker niet meer in. Uiteindelijk liep ik een telleurstellende 1:37 en de 69^e looptijd.

Ik finishde als 30^e en 21^e in mijn klasse met 4:51:00 en was helemaal gebroken. Vooraf had ik 4:45:00 in mijn hoofd en dat zat er zeker in als ik alleen die fietsminuten niet had verloren. Dan heb ik nog niet eens gehad over het waardeloze lopen. Les? Misschien toch te hard gefietst maar hartslag 144 gemiddeld is niet hoog. In kwartjes fiets ik 160 maar de 1^e 2 rondes gingen bijna net zo hard als de mannen vooraan misschien had ik die iets rustiger moeten doen maarja. Positief is dat er veel meer in zat dus dat er veel ruimte voor verbetering is. Zwemmen ging perfect en de eerste 3 rondes fietsen ook. Ik denk niet dast het aan de voeding lag. Eerder aan de kou ofzo. Wel was ik 24 minuten sneller dan een jaar geleden dus een mooie progressie. Van die 24 heb ik er 10 sneller gezwommen maar dat kwam ook een beetje door de afstand. Ja ik was wel telleurgesteld. 2 weken geleden finishde ik nog voor een aantal mannen uit de top 10 hier. Ja een halve is heel anders dan een OD en ja Stein is heel anders dan elke andere halve maar ik heb toch niet het idee dat ik het heel verkeerd ingedeeld heb. Maar toch een ruime verbetering en volgend jaar heb ik hem helemaal goed denk ik maar. Ik ben iniedergeval weer een ervaring rijker.

Dit was mijn laatste halve op de kalender dit jaar hoewel ik erg twijfel om me in te schrijven voor ½ Challenge Almere. Dat parcours ligt me iniedergeval veel beter. Daar ga ik nog over nadenken. 7 juli is het WK TVH in Nederhorst ten berg. Een lekker kort sprint wedstrijdje waar ik veel zin in heb.Gr Steff

Uitslag: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2013/jun/23/stein/index.html

gr Steff

Triathlon Huizen 2013

Voor de eerste keer heb ik mij ingeschreven voor triathlon Huizen. Het is de thuiswedstrijd van Ijselmeer de vereniging waar ik zwem dus ik wilde hem heel graag doen. Omdat ik in de 1^e divisie meedoe stond de wedstrijd al op het programma, toen deze verplaatst werd naar Almere vorige week heb ik mij alsnog ingeschreven.

Het parcours in Huizen ligt mij wel. Zwemmen in het Gooimeer is vaak golvend en de minder technische zwemmers ( zoals ik ) hebben daar minder last van. Het fietsen door de flevopolder waar altijd veel wind staat wat ik ook fijn vind en het is maar 1 ronde waardoor er vaak minder gestayerd wordt. Het lopen is iets korter dan 10km wat ook wel fijn is voor mij.

De afgelopen weken had ik 3 top 5 plaatsen in Woerden (4^e), Weert (5^e) en Almere (3^e). In huizen had ik niet echt gerekend op zo een plek. In de 1^e divisie wedstrijden is het veld ook best wel sterk maar in Huizen staan toch echt sterkere namen op de startlijst. Dirk Wijnalda, Martijn Boot, Guido Kwakkel zijn toch mannen die veel wedstrijden hebben gewonnen. Verder heb je nog Thomas Naasz, Carlo van Lienden ( van wie ik verloor in Woerden), Bart in t Veld, Koen Spoorenberg, Menno van de Meer, Robert Mijwaart en hoe goed zou Frank Heldoorn zijn? Met dit rijtje had ik helemaal niet op een hoge plek gerekend en vooraf zei ik top 10 top 8 zou mooi zijn. Ik zag wel aan de uitslagen van de afgelopen jaren dat een tijd onder de 2 uur wel bijna zeker een top 5 plek is. Maarja ik was in Almere voor het eerst onder de 2 uur in een OD en het fietsen en zwemmen was daarf iets korter. Maarja hier is het lopen iets korter. Ik had verwacht dat ik rond de 2:00 2:01 zou halen maar een tijd onder de 2 was niet onmogelijk. Hangt heel erg van de wind af ook. Gelukkig stond er weer veel wind. Dat is voor mij gunstig omdat het water gaat golven en er met fietsen veel grotere verschillen gemaakt kunnen worden.

De start was op het Stichtse strand en het wachten was op de startmuziek. Een erg leuk detail wat je niet overal heb en de altijd gezonde wedstrijdspanning wordt alleen maar meer. Het wachten was op het startsingaal wat even duurde maar toen gingen we en ik was heel vlot weg. De zogenaamde Le mans start waarbij je het water in moet rennen ligt mij wel en de truuk is om een paar keer te staan en te duiken dat gaat veel sneller dan lopen. We moesten zwemmen naar de 2^e boei die op 375 meter lag dan terug en dan nog een keer heen en weer. Bij het keer punt keek ik is om me heen en ik lag bijna vooraan. Ik dacht huh hoe kan dat nou. Het voelde ook heerlijk ik had helemaal geen last van de golven en kon prima de voetjes van iemand volgen waardoor ik minder kracht hoef te gebruiken en niet zo vaak hoef te kijken. Bij het keerpunt naar de 2^e ronde zat ik maar 15-20 seconden achter de kop van het zwemmen en dat is perfect voor mij. De 2^e ronde leek nog beter te gaan en ik kwam ongveer 10^e uit het water. Wauw nomaal zwem ik plek 20. Ik hoor meteen dat het gat naar de kop maar 40 seconden is en dat op een 1500 meter. Zwemmen prima dus.

De wissel naar het fietsen ging ook prima en toen was het tijd om te kijken waar iedereen zit. Guido Kwakkel begon tegelijk met mij aan het fietsen. En we reden keihard de stichtse brug op en af. Eenmaal beneden zagen we de kop al rijden met Martijn Boot, Menno van de Meer en Frank Heldoorn. Ik zag ook dat we snel dichter bij kwamen dus dat gingen we wel goed maken. Ik moest Guido in het begin op de Gooimeerdijk even laten gaan want hij ging wel erg hard weg. Ik nam liever op het wind mee stuk even de tijd en wilde op de wind tegen stukken het verschil proberen te maken. Bij de Eemhof vlak na Weesp Hill waar Robert Parikoersa en Daniel Nail de weg in de gaten hielden kwamen we bij Heldoorn en van de Meer.

De rest hadden we al bij gehaald en alleen Boot zat er nog voor. Ik had Heldoorn niet gezien dus ik dacht steeds dat hij er ook voor zat. Wijnalda ligt naar zwemmen altijd achter dus zaak was om hem zo lang mogelijk af te houden. Het viel me wel op dat Carlo er niet bij zat meestal zwemt hij iets sneller dan ik maar wellicht had hij iets meer moeite met de golven. Bij het eerste stuk wind tegen ging ik ook langs Guido en probeerde gelijk wat meters te pakken. Dat lukte goed maar het gat werd nooit groter dan 30 seconden. Hard ging het wel weer ruim boven de 40 gemiddeld met deze wind is prima maar vlak voordat we gingen keren naar de Gooimeerdijk om weer terug te rijden gebeurde het onvermijdelijke. Daar was Wijnalda en die ging gewoon een versnelling harder dan de rest. Ik probeerde meteen dat tempo te volgen en het gat niet groter te laten worden en dat lukte aardig maar op de dijk moest ik toch wat prijs geven. Ik kon er wel redelijk bij blijven maar wilde niet mijn benen verzuren voor het lopen. Ik zou hem er toch nooit af kunnen lopen dus ik dacht laat maar gaan. Toen ik de Stichtste brug op reed kan je goed naar beneden kijken en daar zag ik Guido en Carlo. Op minder dan een minuut. Ik dacht shit daar gaan we weer die pakken me zeker met lopen. Eenmaal de wisselzone in zag ik Wijnalda nog. Het gat was maar 15 seconden na het fietsen dus ik kan niet anders concluderen dat ik goed in de wedstrijd zat.

Bij het lopen had ik de laatste wedstrijden steeds steken in mijn zij dus ik ging vandaag 2 dingen anders doen. 1. Ik heb een andere sportdrank gebruikt. Ik denk echt dat ik die steken krijg van iets in je voeding. Steken in je zij is vaak te kort eten op je wedstrijd dat doe ik niet maar het heeft waarschijnlijk wel met voeding te maken. 2.Ik ga altijd als een debiel weg met lopen omdat ik dan de illusie heb dat ik dat wel vol kan houden maar in deze helpt de Garmin wel. Ik nam me voor gewooon boven de 16 per uur weg te gaan ipv op gevoel waardoor ik meestal. 18 loop, in elkaar stort, het 2^e deel van het lopen nodig heb om te herstellen en te overleven en op het laatst niet eens boven de 15 kom.

Het werkte, ik liep nog nooit zo fris na het fietsen en ik heb zeker niet minder hard gefietst ofzo. Ik liep 16.4 gemiddeld in het begin en kon dat prima volhouden. Wijnalda was weg dat wist ik maar ik zag wel iemand lopen. Ik dacht wie is dat toch en toen ik dichter bij was zag ik dat het Martijn Boot was. Hmm wat gebeurd hier ik fiets met Wijnalda haal Boot in met lopen dit gaat wel heel goed. Matijn had wel wat moeite met lopen want hij verloor uiteindelijk 5 plekken. Opeens ging iedereen mij aanmoedigen en zei 20 op Wijnalda, 30 op Wijnalda ik dacht ja dat zie ook wel maar waar is de rest. Er is geen rest jullie liggen 1 en 2. Wat? Lig ik 2^e? Wauw. Maar in mijn achterhoofd was ik nog steeds bang voor Guido en Carlo die inprincipe altijd harder lopen dan ik. Vandaag was alles anders ik bleef goed lopen en zag dat Guido op 20 seconden zat en bleef. Bij de doorkomst bij het winkelcentrum knalde ik bijna door de poortjes. Bram Heikamp zei nog rustig Steff blijf rustig, Rene Godliep gaf me nog wat tijden door en ik dacht inderdaad blijf rustig. En toen voelde ik ineens mijn bovenbenen. Het zat tegen kramp aan. Ik dacht nee aub niet nu en gelukkig bleef het ook weg. In de laaste km was Guido gaan vernsellen ik dacht dat plek 2 al zeker was en ineens zei Rene pas op Steff hij is er bijna je bent er nog niet. Ik keek achter me en daar was Guido ik dacht ok ik loop mijn tempo tot aan de tunnel en dan ga ik sprinten want ik weet zeker dat ik het vanaf daar volhou. En dat lukte.

Wauw 2^e in Huizen en alleen verloren van meervoudig Nederlands kampioen Dirk Wijnalda. Vandaag klopte alles. 1:57:50 was een dikke minuut sneller dan in Almere en had ik nooit voor mogelijk gehouden hier. Zwemmen ging top, Fietsen ging top, Lopen ging top! Klaar! Meer zat er niet in en Wijnalda liep mij nog op 2 minuten maar die man is van een andere planeet. Maar eindelijk heb ik gelopen wat ik in trainingen ook haal en kon ik echt meedoen.

Eenmaal over de finish sprak ik Guido zag. Hij zei je had me net door toen kon ik het vergeten. Een man van de Gooi en Eemlander kwam na me toe. Hij zegt wie ben jij? Ik heb hier 10 namen op mijn lijstje staan van mogelijke podium kandidaten maar daar sta jij niet bij en ook Wijnalda heeft geen idee wie je bent. Zo is het alleen maar leuker als niemand rekening met je houdt. Ook leuk waren natuurlijk alle reacties van vrienden, leden van TVH en Ijselmeer en op social media. Bedankt!

Daarna naar Zuidwal voor het podium maar veel andere bekende haalde ook podium in zijn/haar klasse afstand: Manolo 1^e h 50 OD, Bas 3^e overall ¼, Merel 2^e d20 op de 1/8, Esther 3^e overall OD. Paula 1^e dame ¼, Michael 1^e heer 1/8 en de 14 jarige Niek 3^e heer 1/8. Robert Mijwaart werd 1^e Huizer. Allemaal mooie resultaten dus.

Organisatie bedankt ook voor de aanmoedingen tijdens de race.

Mijn volgende wedstrijden zijn de halve van Stein en Triathlon Nederhorst. 2 wedstrijden waar ik wel een doel van heb gemaakt. Daarna even wat rust want het seizoen duurt nog lang.

Uitslag Triathlon Huizen 2013:

http://www.triathlonhuizen.nl/index.php?p=uitslagen&s=uitslagen-2013

APEX Eerste divisie ATC Almere

Almere

Zondag 2 juni tijd voor de 2e eerste divisie wedstrijd in Almere. Deze keer over een OD afstand wat mij wel ligt. De wedstrijd was de ATC triathlon van Almere dit keer voor de eerste keer bij de marinahaven aan de oostvaardersdijk. 1500 meter zwemmen, 40km fietsen en 10km lopen.
Mooie plek om te zwemmen en een niet al te ingewikkeld loop en fietsparcours. Gewoon beide 4x heen en weer met een keerpunt, maar met wind in Almere altijd een uitdaging. Ons TVH team bestond uit Ruben, Gert, Ronald en ik. Verder waren er natuurlijk genoeg andere leden en vrienden om aan te moedigen.

In Weert was ik 5e op de sprint en toen ik de deelnemerslijst bekeek zag ik dat nr 2, 3 en 4 er niet waren. Zegt natuurlijk niks want er doen andere mee die misschien net zo sterk zijn maar toch. De winnaar Kevin Sleegers was er wel bij en automatisch de te kloppen man. Bij de start zag ik ook ineens Jarrich van Woersem voorbij lopen. Ik dacht huh die doet toch in de eredivisie mee maar blijkbaar mag hij eenmalig bij een lager team meedoen. Betekent wel automatisch dat hij favoriet voor de overwinning was. Jarrich kan heel hard zwemmen en goed lopen en is daarmee dus gemaakt voor eredivisie. Op de fiets kan ik misschien wat goed maken. Verder waren er een aantal goede fietsers en lopers bij die niet zo hard zwemmen dus daar moet ik gelijk genoeg voorsprong op pakken.

Ik hoopte dat er veel wind zou staan. Fietsen is mijn sterkste onderdeel maar als de omstandigheden zwaar zijn worden de verschillen met de lichtere, betere lopers vaak alleen maar groter. Wind stond er en dus prima fietsweer voor mij. Het water golfde ook door de wind dat was wat minder. Het water was sowieso weer verschrikkelijk koud alleen minder koud als in Weert.

Bij de start rende ik mooi vooraan het water in alleen mijn bril was meteen beslagen waardoor ik niks meer zag. Ok geen paniek even 3 slagen op mijn rug gedaan bril gespoeld en verder. Ging eigenlijk best soepel. Ik kon daarna goed met een 2e groepje verder zwemmen. Toen ik na 750m bij de kant kwam lag ik op de 20e plek ongeveer. Niet slecht maar moet beter. Gelukkig was het veld nog redelijk bij elkaar er waren er 2 voorruit en daar moet Jarrich bijzitten. In de 2e ronde van 750m had ik een veel beter ritme te pakken. Het was ook wat minder druk en zo kon ik nog een paar plekjes opschuiven. Als 16e uit het water maar met zicht op de rest ging ik de wisselzone in.

Het fietsen ging heerlijk er stond veel wind tegen op de heenweg en daar kon je duidelijk het verschil maken. Ik zag jarrich alweer terugkomen en die had me zoals verwacht al meteen 3 minuten op de broek gegeven. Maar in dit onderdeel kan ik harder dus een mooi richtpunt om naar toe te rijden. Ik was lekker mensen aan het inhalen toen ik opeens keihard voorbij werd gereden. Ik dacht huh? ik word natuurlijk ook wel eens ingehaald maar niet zo vaak en zeker niet met die snelheid. Ik begon een beetje aan mezelf te twijfelen. Hmm hartslag goed, benen goed snelheid goed hoe kan die man zo hard? Ik dacht daar moet ik bij in de buurt blijven maar toen ik dat deed: 1 hartslag over omslagpunt. 2, 3, 4 ik dacht laat maar!!! gewoon eigen race rijden en misschien zie ik hem straks weer. Achteraf bleek dat Bram Schmitz te zijn. Een oud prof die bij TVM en telecom ploeg heeft gereden. Aha vandaar.

In de laatste ronde ging ik Jarrich voorbij en dus was het gat gedicht. Nu proberen hem op minuten te rijden maar veel tijd was daar niet meer voor natuurlijk. Kevin zag ik ook steeds rijden maar het gat werd niet groter of kleiner. Uiteindelijk hadden we exact dezelfde fietstijd gereden dus die beleving klopte wel.

Na 40km fietsen had ik geen idee van mijn positie in de wedstrijd maar ik hoorde vanaf de kant al gauw dat ik 3e lag. Mooi net als in Weert maar nu had ik een veel groter gat met de snelle lopers precies wat ik hoopte. Jarich zat een halve minuut achter mij en Kevin een halve minuut voor mij.

Lopen gaat dit seizoen nog niet geweldig terwijl ik juist een goed loop voorjaar heb gehad. Op de een of andere manier lijkt het helemaal niet op de tempo's die ik met trainingen haal. Altijd steken in mijn zij. Misschien toch wat rustiger fietsen hoewel ik absoluut comfortabel fiets, zeker niet in het rood. Ik train de overgang vaak genoeg maar heb er gek genoeg in trainingen zelden last van. Natuurlijk ga je in wedstijden wel wat dieper maar ik haal zowel met fietsen als lopen gewoon de hartslagen die ik wil halen.

Op het loopparcours lag Bram 1e met kevin zijn teammaat als 2e. Kevin loopt inprincipe harder dan ik dus dat word lastig maar Bram moet ik kunnen pakken en dat lukte in de eerste ronde gelukkig al. Jarrich zat vlak achter mij en die passeerde mij ook zoals verwacht. Toen ik hem zag komen was ik vastberaden met hem mee te lopen maar na 30 meter zag ik in dat dat hem niet ging worden vandaag. Plek 3 vasthouden leek het doel dus en daar ging ik voor. Na een paar rondes zat er de hele tijd iemand achter mij en was niet zeker in welke ronde hij zat maar toen ik hoorde dat hij een ronde achterliep kwam mijn plek absoluut niet meer in gevaar.

Jarrich won doordat hij in de laatste ronde Kevin nog inhaalde. Ik zat er meer dan een minuut achter. Ik was zeer tevreden met podium en een tijd van 1:58:51. Vooraf niet verwacht onder de 2 uur te finishen. Ik was weer niet zo tevreden over het lopen. Ik weet dat ik veel harder kan dan een 37er hoog ook in een triathlon. Hoe ik dat ga oplossen voor de rest van het seizoen moet ik nog even kijken. Fietsen ging top 2e fietstijd en voor de 3e wedstrijd op rij top 3 fietstijd gereden. Zwemmen ging vooral de 2e ronde stukken beter.

Het team deed het ook goed. Ronald werd 26e, Gert 58e en Ruben 63e.
Na de wedstrijd was er nog wat verwarring omdat er een andere naam op mijn chipnummer geregistreerd stond. Daardoor klopte de uitslag eerst niet maar nu wel. We zijn weer 8e geworden en staan daarmee ook 8e in de ranglijst van de 31 teams.

Zie: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2013/jun/2/almerehout/UitslagODHerenDivTot.html

Vrienden en TVH leden bedankt weer voor de support. Ik maak me op voor zaterdag 8 juni bij triathlon Huizen. De thuis wedstrijd van mijn zwemvereniging en er staat een sterk veld aan de start dus dat word een mooie wedstrijd waar ik heel veel zin in heb. Daarna ga ik me opmaken voor de halve van Stein!!!

Raceverslag Woerden en Weert

Woerden

Na het mislukte avontuur in Mallorca was het tijd om verder te gaan. 20 mei op 2e pinksterdag ging ik starten in Woerden. Vorig jaar had ik hier 2 lekke banden en dus een DNF behaald dus enige revanche was wel gewenst. In 2012 was het een mooie 29 graden maar het was al erg duidelijk dat dat nu niet ging lukken. Het was zelfs zo koud dat het maar de vraag was of we wel mochten zwemmen vanwege de water temperatuur. Toen 2 dagen voor de wedstrijd het proefzwemmen al werd afgelast zag ik de bui al hangen. Er werd dus inderdaad niet gezwommen en de race werd omgetoverd tot een run-bike-run. Ik had echter toch wel graag willen zwemmen maar de beslissing is wel zo veilig. Je ligt toch zo 20 minuten in het water met inzwemmen etc en de mindere zwemmers die het dus al moeilijk hebben nog langer. Logische beslissing dus maar wel een stempel op dit waardeloze koude voorjaar.

Ik ging me dus richten op een RBR. In tegenstelling tot een normale duathlon waarbij je meestal 10 loopt dan 40 fietst en dan 5 loopt hadden zr hier besloten de 10km loop te splitsen. 2.5-40-7.5. Een beetje vreemde afstand en keuze maar met meerdere series zal dat wel organisatorische redenen hebben.

Buiten de kou was het ook nog eens zeikweer in Woerden. Ik hou helemaal niet van dat weer maar op de een of andere manier doe ik het vaak goed in regen wedstrijden. Het deelnemersveld kende ik niet zo goed. Ik ken Vincent Bohm de winnaar van vorig jaar en Carlo van Lienden die ook in mallorca was. Barry zou ook starten maar is helaas niet gestart vanwege blessure.

Omdat het maar 2.5km was wilde ik heel hard starten. Zodoende zat ik helemaal vooraan en kan ik op de fiets mijn ding doen. Meestal gebruik ik de fiets om mijn zwemachterstand goed te maken. Na het startschot ging Vincent als verwacht meteen weg. Ik liep er best comfortabel achter. Na ongeveer een km keek ik is om me heen. Ik lag 4e net iets voor Carlo. Hij is een hele goede fietser dus ik zat precies waar ik wilde zitten. Het laatste stuk ging ik toch aardig de verzuring in. Ik dacht pfffff wat is 2.5 ineens lang maar ik moest en zou vooraan blijven. Op de fiets heeft de rest het moeilijker dan ik hoop ik. Snel ging het de 2.5km liep ik in 7:50 en dat is ruim boven de 19km/h (mits de afstand klopt) Ik was vergeten de GPS van mijn garmin aan te zetten dus ik had lekker ouderwets alleen beschikking over hartslag en gevoel.

Bij aankomst in de wisselzone wilde.ik vanzelfsprekend zsm weg. Ik maakte echter 1 grote fout. Ik pakte me fiets en liep weg maar zag halverwege de wisselzone dat ik mijn loopschoenen nog aan had. SHIT!!!! Snel uitgetrokken en terug gegooid naar mijn plek wat eigenlijk niet mag maarja. Ben natuurlijk gewend op blote voeten mijn fiets te pakken.

Op de fiets kwam Carlo als verwacht meteen naar voren rijden. Ik kon het tempo goed volgen. Dat wil niet zeggen dat je aan het stayeren bent. Ook als je een gat laat kan je goed met iemand mee fietsen. Het is namelijk soms lastig zelf tempo te bepalen. Met lopen heb ik dat ook vaak. Als ik iemand voor me zie kan ik me veel beter vastbijten in het tempo dan dat ik alleen ben. Verder hou ik er nooit zo van in iemands wiel rijden helemaal niet in de regen en ik ben ook altijd bang gediskwalificeerd te worden en dat is het mij niet waard.
Woerden heeft een heel makkelijk fietsparcours. Paar bochtjes in het stadje en dan de provinciale weg op met een u bocht. Na 5 km (keerpunt rondje 1) kwamen we Vincent al tegen. Er zat geloof ik nog iemand tussen maar die waren we al voorbij. Ik had het gevoel dat we wel heel veel harder gingen dus het was erop en erover. Maar Vincent pakte meteen het wiel. Dat mag niet maar de jury had besloten vanwege de gladheid te stoppen. Vreemde beslissing maar dan krikg je dit soort situaties. Carlo en ik wisselde de kop vaak af en reden nog enigszins netjes maar hij reed echt in het wiel. Een paar keer hadden we geprobeerd hem eraf te rijden maar dat lukte niet. Toen dachten we als je wilt meerijden dan moet je ook op kop. Maar elke keer op kop reed hij een stuk langzamer waardoor ik maar gauw weer overnam. Hij kan op zijn looponderdeel ik was veel te bang dat de groep achter ons terug zou komen (die ook in een mooie trein reden) Rob reed vlak achter ons en hij was heel boos dat Vincent bij ons reed. Tja ik kan er niks aan doen dat hij dat doet ik rij mijn eigen race maar misschien was hij ook een beetje boos dat hij de slag had gemist. Laatste heuveltje zette ik even aan om als eerste de wisselzone te bereiken. 56:30 en dus ruim 42 gemiddeld gefietst. Wauw maar ondanks de regen waren de omstandigheden voor fietsen wel oke met weinig wind. Ik kwam aan en er stond een vrijwilliger voor de balk die plotseling weg stapte. Hij wist niet dat ik de wisselzone in ging. Bedankt he. Ik zag de balk daardoor te laat en viel half over de balk de wisselzone in. 2e waardeloze wissel dus. Vincent en Carlo zaten er direct achter en met zijn drieën begonnen we met lopen.

Vincent duwde nog een beetje bij het lopen hij voelde misschien ook wel dat hij een beetje geprofiteerd had op de fiets. We moesten Vincent echter meteen laten gaan en ik Carlo ook. Ik had kramp van de kou en lag er helemaal af met het lopen. Rob haalde me ook nog in en vond het nog nodig mij te vertellen dat het heel onsportief was dat iemand in mijn wiel reed. Ik zei loop nou maar door. Hij werd 2e en had inderdaad voor de overwinning kunnen lopen maar hij was zelf verkeerd gereden waardoor hij de aansluiting verloor. Vincent won en Carlo werd 3e. Ik werd 4e en liep 28 minuten wat niet eens slecht was voor mijn doen maar zeker niet genoeg. Een hele vervelende plek buiten het podium maar ik denk dat de top 4 wel rechtvaardig was zo. Zij zijn nou eenmaal veel betere lopers en daardoor was ik sowieso kansloos. Ondanks het fietsen was Vincent wel de terechte winnaar denk ik. Misschien hadden we hem wel op tijd kunnen rijden als er wel jury was maarja dat weet je nooit. Ik had 40 seconden achterstand en na 5km waren we er al voorbij, dan kan je er wel een rekensom op loslaten maar zo werkt het natuurlijk niet. Misschien heeft hij zelfs express gewacht je weet het nooit. Gezien de omstandigheden heeft hij gewoon slim gereden en hij kon een beetje zo rijden omdat hij weet dat het een sterke loper is. Toch was ik heel blij met mijn plek en gezien de atleten die ik voor moest laten ook zeker geen slechte race. Ook leuk om een keer tegen Vincent te racen meestal ligt hij namelijk heel ver voor omdat hij heel goed kan zwemmen.

Geen podium dus maar een goede race mijn eerste top 5 en een veel beter gevoel dan Mallorca. Op naar Weert.

Weert

Dit seizoen doe ik mee aan de 1e divisie triathlon. Niet te verwarren met de eredivisie. Het is een competitie met de vereniging over 5 wedstrijden waaronder 2 teamrelays. Vandaag was de eerste in Weert. Ik kwam uit voor TVH samen met Rob Denekamp, Bas Aalst en Rich Farmer aka Richard de Boer. Begin van de middag doen we een sprint wedstrijd 750m-23.8km-5.8km en smiddags een team estafette 200m-5.8km-1km
Ik heb geen idee hoe sterk dit veld is. De echte toppers starten in de eredivisie maar veel van die verenigingen hebben nog 2e teams en er het zijn wel selecties van verenigingen dus ik was erg benieuwd. Na vorige week had ik er toch wel hoge verwachtingen van en ik wilde ook sowieso top 10 halen hier. Net als bij Woerden was het zwemmen twijfelachtig maar hier ging het wel door. Brrrrr 14 graden is echt heel koud vooral als je eruit komt en in je zeiknatte pakje moet fietsen. Het zwemmen was 750 meter in een kanaal met 7 keerpunten ofzo. Dan snap je al wat er gaat gebeuren heel druk en heel veel klappen over en weer. Ik kwam helemaal niet lekker weg terwijl ik juist meestal heel snel weg ben. Ik heb wel eens in drukke zwemstarts gelegen maar dit sloeg alles. Na een aantal klappen voeten en armen was het mooie technische zwemmen wat ik probeerde van de baan. Terug naar mijn waterpolo slag. Toen maakte ik weer wat plekken goed en kwam als 20e uit het water. Niet wat ik hoopte maar alles kan nog. Toch twijfelde ik erg over de afstand ik had 12:30 en de snelste was 11:55. Lijkt me erg langzaam op 750 meter maarja iedereen zwemt hetzelfde stuk.
Op de fiets ging het super. Elke ronde kon ik harder fietsen en ik haalde alleen maar mensen in. Het was ook geen technisch parcours, gewoon liggen en trappen. Op gegeven moment zag ik weinig harde fietsers maar ik had geen idee van mijn positie in de wedstrijd. Toen ik van de fiets afkwam hoorde ik Amber en Tommy roepen 3e je ligt 3e. Mooi nu een goede wissel en op naar het lopen. Ik hoorde de speaker inderdaad bevestigen dat ik 3e lag. Maar hij zei ook dat ik een dikke minuut achter de koplopers zat. Hmmm plek proberen vasthouden dus. Eerste loopronde ging erg zwaar weer overal kramp en dat komt echt van de kou. Ik moest even stoppen. Ik dacht liever 5 meter wandelen dan 3 rondes k@t lopen. Ik stopte 5 seconden en kon daarna meteen lekker lopen. Ik liep 2 goede rondes maar moest 2 jongens laten gaan die wel heel hard liepen. Toxh tevreden met een 5e plek en net als in Woerden een hele snelle fietstijd maar het zwemmen en vooral hetlopen moet volgende week in Almere echt beter.
Richard kwam na mij binnen als 25e geloof ik en Bas wat later die ook heel veel last had van kramp. Rob finishte ook netjes zijn race en waren als team 11e.
Mooie plek op naar de teamrelay. De teamrelay is heel simpel. Volle bak zwemmen fietsen en lopen teamgenoot aantikken en dan gaat de volgende. Rob startte als eerste dan Rich Farmer dan Bas en dan ik. We deden het heel netjes en konden erg veel plekken winnen. We klokte de 7e tijd en daarmee de 8e plek over 2 onderdelen. Wauw mooie prestatie en meer dan ik vooraf had verwacht. Ik had zelf nog de 3e individuele tijd op de relay maar daar gaat het hier niet om.
Erg leuk om te doen zo een relay waarbij de wissel cruciaal zijn. Eind van het seizoen is er nog 1.
Nu op naar Almere en Huizen 2 wedstrijden waarbij ik een Olympische afstand doe. 1500m zwemmen 40 fietsen en 10 lopen. Almere is ook weer een wedstrijd voor de 1e divisie dus we hopen daar weer te vlammen.

Binnekort meer

Ironman Mallorca 70.3 11 mei 2013

Ik heb ook maar eens besloten om een blog te gaan schrijven over mijn wedstrijden. Veel (tri)atleten doen dit. Niet omdat ik denk dat mijn verhaal zo interessant is maar het is soms wel fijn om je verhaal kwijt te kunnen.

Mijn doel in 2013 zijn een aantal races waar ik goed wil zijn. 1 daarvan was uiteraard ironman Mallorca 70.3 die niet is verlopen zoals ik had gehoopt. Na mijn eerste volledige triathlon seizoen in 2012 was ik best tevreden. Zeker over mijn resultaat in Stein en Weesp wat toen mijn belangrijkste wedstrijden waren. In veel wedstrijden kon ik met de top 10 meefietsen maar mijn lopen en vooral mijn zwemmen bleef achter. Mijn hoofddoelen voor de winter waren dus ook om die 2 onderdelen aan te pakken. Ik ben een inspanningstest gaan doen bij een sportarts en lid geworden van 2 verenigingen om mijn zwemmen naar een hoger Niveau te brengen. Op advies van Barry ben ik gaan zwemmen in Huizen bij Marcel van de Plas en heb daar in korte tijd veel progressie gemaakt. Ook zwem ik op maandag uren bij TVH mee waarmee ik dit seizoen wedstrijden ga doen in de eerste divisie triathlon. Door het bepalen van mijn loopzones heb ik ook veel gerichter kunnen trainen op het lopen. Ik liep een eerste marathon in 3:04, een halve in 1:20 en heb in Schoorl een 30km onder de 2 uur gelopen. Allemaal goede resultaten voor mij als voorbereiding op het triathlon seizoen. De specifiekere voorbereiding voor Mallorca is ook prima verlopen. Ik heb het lopen en zwemmen op een niveau naar tevredenheid gekregen en de fiets kilometers (ondanks dit bizarre koude voorjaar) allemaal naar wens kunnen doen. Power heb ik zat op de fiets dus mijn focus was vooral op duur waardoor ik dus veel lange ritten in Het voorjaar op de planning had staan. Ronde van Vlaanderen, Veenendaal veenendaal (VV) en de amstel gold race (AGR) waren de tourversies waar ik aan heb meegedaan en vooral in Vlaanderen (260km) ging dat erg goed terwijl ik meestal niet zo een held ben in de hele lange ritten. Bij VV en de AGR had ik ook nog een uur gelopen daarna en ook dat voelde prima. In de aanloop naar Mallorca nog wat specifiekere koppeltrainingen gedaan die ook allemaal naar wens verliepen. Verder heb ik nog veel aandacht besteedt aan mijn voeding zowel in wedstrijden als er buiten. Toen ik begon met triathlons woog ik dik over de 95kg en dat is veel te zwaar. Nu zit ik rond de 78. In de laatste specifieke trainingen die ik veel doe met Bas (die ook met mij naar Mallorca is gegaan) ging alles lekker en dat is heerlijk voor het zelf vertrouwen.

In races kan je nooit echt een tijd doel hebben omdat dat van heel veel factoren afhankelijk is zeker in langere wedstrijden maar je hebt toch wat in je hoofd. Uit je trainingstijden kan je vaak toch een reele inschatting maken wat je eindtijd ongeveer gaat worden. Het is geen geheim dat ik in Mallorca een tijd tussen de 4:30 - 4:40 wel mogelijk vond. Ik ben zeker in staat om onder de 30m te zwemmen en onder de 1:30 te lopen alleen het fietsen is mede door de klim en wind op Mallorca onzeker maar in een ideale situatie zou dat mogelijk moeten zijn. Ik ging met fietsen uit van een tijd tussen de 2:30 en 2:40. Uiteraard ben je ook nog eens 5 minuten minstens kwijt aan je wissels want bij een ironman zijn de wisselzones veel langer dan in een 1/4 in NLD. Een doel is alleen een richttijd dat wil niet altijd zeggen dat je het ook gaat halen. Als dat zo was zou er niks aan zijn. Sommige atleten gaan zonder (uitgesproken) doel een wedstrijd in of stellen het doel veel te makkelijk. Ik ben vaak wat scherp in het stellen van mijn doelen, dat motiveert mij alleen maar om zo hard mogelijk te gaan. Omstandigheden heb je echter nooit in de hand, daar moet je bij de evaluatie wel rekening mee houden.

Eenmaal aangekomen op Mallorca zijn bas en ik het fietsparcours gaan verkennen. Het is absoluut niet mijn voorkeur om het hele parcours 3 dagen van tevoren te fietsen maar ik wilde wel graag de klim en de afdaling verkennen en als je dan eenmaal beneden bent is het 45 km terug of 45 km verder. Uiteindelijk dus het hele parcours gefietst maar natuurlijk heeeeeel erg rustig. Wat mij opviel is dat de klim een stuk langer was dan ik vooraf had gedacht. Echt lastig is het niet. Een hele mooie geleidelijke klim alleen je word 3x gefopt dat je er bijna bent en dan begint het opnieuw. Daar had gelukkig Barry Dooper (Weesper en lid van Ijselmeer die ook meedeed op Mallorca) mij al voor gewaarschuwd. De afdaling was prima te doen. Veel snelle bochten die je met een beetje lef vol kan nemen en wat overzichtelijke haarspeldbochten. Ik kan sowieso vrij goed dalen dus hier kan je op raceday lekker hard naar beneden als alle auto's weg zijn. Verder is het laatste deel van het parcours niet zo heel bijzonder alleen wel open dus als er veel wind staat (wat er de dagen voor de race absoluut niet was) kan het nog wel eens zwaar worden.

Op donderdag waren Barry en Carlo van Lienden ook op Mallorca aangekomen en met z'n vieren gingen we een rondje parcours zwemmen. Ik heb nooit echt een wedstrijd in zee gezwommen maar in deze baai is de zee net zo glad als een rivier dus dat moet geen probleem zijn. Ik mik in de race voor een tijd onder de 30 min maar in dit rondje ging het al in 29 en dan deed ik nog niet eens mijn best. Dat moet dus goedkomen. Alle voorbereidingen dus gedaan en nu is het een kwestie van bike inchecken eten en rusten.

Het eten is waar het helemaal mis ging. De hele week heb ik goed op mijn eten gelet. Niet teveel, gezond en de laatste dagen iets meer koolhydraten. Uitgerekend de laatste dag voor de wedstrijd had het hotel geen pasta bij het avondeten buffet dus Bas en ik hebben ons aan de paella gewaagd. Ik twijfelde nog want ik weet wat er mis kan gaan met vis maar dacht van ach komt vast wel goed. Het eten in het hotel was tot dusver prima maar vis blijft natuurlijk altijd link. Toch heerlijk gegeten en vroeg naar bed die avond en toen ging het mis. Ik voelde me steeds misselijker worden. Natuurlijk kan je ook van de spanning een beetje misselijk worden maar daar leek dit niet echt op. Vanaf een uur of 22.00 begon ik over te geven en dit heeft tot ongeveer 02.30 geduurd. Niet best als je om 05.00 op wil staan en een halve ironman moet doen. Bij het ontbijt was ik nog steeds niet top. Ik kon net 2 witbroodjes met jam naar binnen krijgen maar mensen die mij kennen weten dat ik normaal 2 broden eet. Weer niet goed en buiten dat dit natuurlijk slecht is voor lichaam is dit nog veel slechter voor je zelfvertrouwen. Ik zag mezelf dit niet meer tot een goed einde brengen en als dat eenmaal in je hoofd komt en je krijgt negatieve gedachten dan word het vaak ook niks meer.

Bas probeerde mij uiteraard nog wat opbeurende woorden toe te spreken maar ik wist voor mezelf eigenlijk wel hoelaat het was. Met weinig slaap kan ik nog dealen aangezien ik de hele week veel heb gerust maar voeding is zeer belangrijk voor je race. Voor de start voelde ik mij weer helemaal niet lekker en ook een banaan kon ik niet binnen houden. 1 ding wist ik zeker: ik ben niet naar Mallorca gekomen om niet te starten dus starten ging ik sowieso. Soms kan je je tijdens een race nog beter voelen. Barry kwam ik voor de start ook nog even tegen en na ook wat positieve woorden van hem ging ik mij opmaken voor de start.

De start begint op het strand dat betekend dat je de eerste 50 meter in het water moet rennen. Ik stond helemaal vooraan in mijn groep (mannen18 TM 29) die om 8.15 startte. Wij waren de eerste groep die zou starten 10 minuten na de start van de dames en 15 minuten na se start van de pro's. Ik was zeer goed weg en kon meteen met de voorste groep mee zwemmen. Bij de jongere age groups zitten vaak wel snelle zwemmers maar ik kon er prima bij blijven in het begin. Ik voelde me ook weer goed en dat was het belangrijkste. De planning van starten vond ik minder handig want wat ik al verwachtte gebeurde ook, voor het keerpunt waren we de langzamere dames die schoolslag zwemmen al ingelopen. Niet leuk voor ons maar ook niet voor hun omdat sommige er echt overheen zwemmen. Na het keerpunt kon ik er iniedergeval prima langs Zwemmen en toen ik het strand opkwam en ik op mijn klok keek zag ik 27 minuten en een beetje. Top, dat is sneller dan ik vooraf gedacht had en ik voelde mij ook weer prima. Uiteindelijk had ik de 11e zwemtijd van mijn groep gezwommen en dat is voor mij top aangezien mijn sterkere onderdelen nog moeten komen.

De wissel ging ook prima en ik zat meteen lekker op de fiets en kon het tempo meteen goed omhoog krijgen met mijn hartslag in een lagere zone. Prima ik had er eindelijk weer een beetje vertrouwen in. Ik neem in wedstrijden eigenlijk alleen maar gels en dat werkt altijd prima voor mij. Omdat het een warmere wedstrijd is had ik ook een bidon bij me met electrolytes. (mineralen om je goed gehydrateerd te houden en helpt ook tegen kramp etc.) Hier had ik ook mee getraind dus dat zou geen problemen mogen geven maar toen ik begon met voeding was mijn goede gevoel meteen weer verdwenen. Alles wat ik binnen kreeg ging er meteen weer uur. K$#@t mijn maag was dus nog steeds van slag. Toen ging het vertrouwen ook naar beneden omdat je weet dat zonder voeding de tank na 2 uur gewoon leeg is. Ik kwam aan bij de klim en nam me voor om die rustig op te rijden, dan de afdaling te doen en dan beneden opnieuw proberen te eten omdat dan de hartslag een stuk lager is. De klim ging prima en in de afdaling ging ik heel veel mensen voorbij. Eenmaal beneden weer een gel geprobeerd en ook deze kwam er meteen weer uit. Ook de bidon met electrolytes kon ik absoluut niet binnen houden. Dit werkt dus niet. Bij maagklachten wil cola nog wel eens helpen omdat dit hele simpele suikers zijn die je lichaam nog minder moeite geven om op te nemen dus bij de eerste verzorgingspost na de klim besloten om cola aan te pakken. Ik had een bidon te pakken maar deze was helaas half vol maar ik kon het wel drinken en binnen houden. Ok vanaf nu alleen maar cola en water dus en af en toe toch een gel proberen. Het laatste deel van het fietst parcours was heel zwaar, ik kon niet eens meer 30 gemiddeld trappen wat deels te maken had met de wind tegen wat ook erg zwaar was maar ik voelde mij ook leeg en energieloos. Nog steeds zat een fietstijd onder de 2:40 er nog in maar ik voelde me steeds slechter worden. Vlak voor de wisselzone kwam Carlo mij nog voorbij vliegen die een kwartier later was gestart. Nou weet ik dat Carlo een hele goede fietser is maar het zegt ook genoeg over mijn tijd. Uiteindeliojk had ik 2:42 over het fietsen gedaan en dat is voor mij niet snel genoeg.

Eenmaal in de wisselzone kwam mijn lichaam weer in een opwaartse houding omdat je bij fietsen natuurlijk constant voorover gebogen zit. Toen ging het helemaal slecht ik kon niet eens mijn fiets meer vasthouden. Alles kwam eruit en een aantal atleten om mij heen deden allerlei pogingen om uit mijn straal te blijven. Eenmaal mijn fiets opgehangen zag ik het helemaal niet meer zitten. Een aantal ehbo'ers kwamen naar mij toe of ik hulp nodig had maar ik kon niet meer stoppen met overgeven. Toen vonden zij het verstandig voor mij om er maar mee te stoppen maar ik ben niet naar Spanje gekomen om op te geven en wilde iniedergeval de race afmaken. Ik dacht ik neem een paar cola en loop tenminste 1 rondje als dat niet gaat kan ik altijd nog stoppen.

Het lopen voelde gek genoeg meteen weer goed. Misschien was alles een beetje uit mijn systeem. Ik nam een paar cola en toen ging het ineens veel beter en ik kon de eerste km 4:00 p/km lopen. Ik dacht hmm misschien gaat dit toch nog wel lukken. Zelfs met een 1:40 looptijd kan ik nog onder de 5 uur blijven en dat is wat ik ging proberen. Uiteraard Kon ik dat looptempo maar kort vasthouden maar ik kon tenminste lopen. Op het loopparcours loop je een lange lus met een keerpunt waardoor je andere atleten goed kan zien. Toen ik het lusje opkwam zag ik Carlo weer lopen die het tempo er goed in had. Ik moedigde hem nog even aan want hij was met een toprace bezig. Na bijna een rondje gelopen te hebben zag ik Tiffany (mijn vriendin) en Merel (vriendin van Bas) die me nog aanmoedigde maar ik gaf al aan dat mijn race gelopen was ondanks hun goede support. In het 2e rondje zag ik ook Bas en Barry lopen. Bas was ook een kwartier na mij gestart en ik zag tot mijn verbazing dat hij al een armband om had (elke ronde krijg je een armband waaraan je kan zien in welke ronde iemand loopt) dat betekende dus dat hij een super race aan het lopen was. Barry was zelfs 45 minuten na mij gestart en die liep net zijn eerste ronde. Ook hij was dus top bezig. In het 3e rondje bij hetzelfde lusje was de afstand tussen mij en bas hetzelfde gebleven. Ik dacht hmm ok hij heeft het ook moeilijk en vlak voor het einde van ronde 3 kwam ook Barry mij voorbij maar wel iets later dan ik had verwacht. Hij had ook iets tempo laten zakken (wat heel normaal is hoor) maar hij liep nog steeds een mooi strak tempo. Hij moedigde me nog aan kom op Steff maar ik zei tegen hem: jij kom op ik hou niks meer binnen. Ik keek op mijn klok en de 5 uur grens kwam er bijna aan. Nog even een stapje erbij dus en de laatste km kon ik toch nog versnellen.

Ik finishte met 4:58 wat opzich prima is in een halve maar totaal niet wat ik vooraf in mijn hoofd had. Na de finish was ik helemaal kapot en ik had echt een kwartier nodig om überhaupt weer te kunnen lopen. Op dat moment kwam Bas binnen met een tijd van 4:56. Toptijd voor hem in zijn eerste halve. Ook hij zat er flink doorheen. Bas had vooral erg goed gefietst. Gek genoeg was ik na de finish niet eens heel teleurgesteld maar zelfs tevreden. Tevreden met het uitlopen gezien de omstandigheden. De teleurstelling kwam eigenlijk de volgende dag pas. Het is toch heel jammer als je ergens heel veel uren voor traint en op het moment dat het moet gebeuren krijg je dit. 'S avonds in het hotel was ik nog steeds erg misselijk en ben maar snel naar bed gegaan maar ook de dagen erna was ik nog steeds misselijk dus ik had het echt goed te pakken. Barry en Carlo hadden het super gedaan. Barry was met 4:32 7e geworden bij de heren 40 en Carlo met 4:28 6e bij de heren 30 en snelste Nederlandse man. Yvonne van Vlerken (pro) was net iets sneller. Ik was nog 39e geworden bij de heren 25-29. De volgende dag dus iets meer teleurgesteld. Meestal kan ik net wat harder fietsen en lopen dan Bas en als ik zijn fietstijd zag was ik teleurgesteld omdat ik weet wat ongeveer mogelijk was. Neemt niks weg van Bas zijn prestatie. Die heeft het gewoon supergoed gedaan en uiteindelijk heb ik ook wel vrede met mijn finish. Belangrijke les die ik geleerd heb is: staar je nooit blind op tijden, maar dat wist ik al en let NOG beter op de voeding die je binnen krijgt. Volgende keer geen risico meer.

Ik kijk alweer verder, gelukkig was dit de eerste wedstrijd van het seizoen en heb ik dus nog genoeg kansen om dingen recht te zetten. Over een maand doe ik Stein die over nagenoeg dezelfde afstand gaat en daar kan ik deze ervaring weer mee naartoe nemen. Verder waren Bas en ik het er vrij snel over eens dat wij in 2014 hier weer aan de start staan. Mallorca is een hele mooie wedstrijd met een prachtig verkeersvrij parcours en je rijdt een hele mooie lus van 90km. Het loopparcours is speciaal voor de ironman helemaal opgeknapt en dit is echt een aanrader voor iedereen die een halve wil doen. Bas en ik willen graag een hele doen volgend jaar en omdat deze zo vroeg in het jaar is, is dit een mooie voorbereiding.
Maandag start ik in Woerden. Ook een wedstrijd waar ik wat wil rechtzetten want vorig jaar had ik na 10km fietsen 2 lekke banden. Dit jaar moet dat veel beter gaan. Verder kijk ik dit seizoen nog heel erg uit naar Stein, Weesp en de eerste divisie wedstrijden met TVH. Een kleine tegenslag dus maar nog genoeg mooie dingen in het vooruitzicht dit seizoen.

Tiff en Merel bedankt voor de support en "Eeterij de Schalkse" bedankt voor de sponsoring. Ook jullie waren weer van grote waarde voor mij deze race!!!!

Triathlon

zondag 9 juni 2013